vrijdag, januari 23, 2015

Dag 217 Out controle.


In controle zijn betekent voor mij dat ik mijn moves overzie. De laatste weken lukt me dit niet. Ik ben moe. In mijn beleving ben ik bezig met teveel verschillende taken. Ik merk dat ik betrokken ben in mijn taken en me beweeg van de ene naar de andere taak. Ik ben ook taken aan het uitstellen/spreiden voor later. Hierdoor denk ik dat ik onvoldoende aandacht schenk aan de uitvoering van mijn taken. 

Vannacht werd ik wakker met een schemareeks in mijn hoofd die ik aan het leren ben voor een examen. Conclusie ik ben aan het rationaliseren en 'in mijn hoofd aan het rond wandelen'. Gisteren had ik migraine en heb daardoor een beetje gelezen voor het examen. Ik heb het gevoel dat ik de feiten reeksen en examen informatie maar gedeeltelijk oppak.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik de kantjes ervan afloop omdat ik denk dat ik mijn taken maar halfjes uitvoer.

Ik vergeef mezelf dat ik in mezelf de gedachte heb aanvaard en toegestaan dat ik angst heb voor succes. Ik realiseer me dat ik naar een deadline aan het toe werken ben en even moet doorpakken. Ik realiseer me dat ik op eigen kracht dit taakje moet uitvoeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mijn taken niet correct uitvoer omdat ik mijn moves nog niet op resultaat kan meten. Ik realiseer me dat ik óók naar een passend ritme zoek nadat ik een tijd lang uit de roulatie ben geweest.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben na een tijd lang uit de roulatie te zijn geweest mijn inzet te veroordelen en af te meten aan resultaat. Ik realiseer me dat het uitvoeren van mijn taken mijn enige doel is op dit moment waarin van resultaat meten nog geen sprake kan zijn. 

Ik realiseer me dat mijn huidig resultaat nu meetbaar maak door de lesstof voldoende te beheersen voor het examen. 

Wanneer en als ik mijn inzet veroordeel, Ik stop en Adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de lesstof dagelijks bestudeer.

Ik stel mezelf ten doel dat ik in dialoog blijf met de mensen die me ondersteunen en begeleiden bij de realisatie van andere taken.

Ik stel mezelf ten doel dat ik hun inzet ervaar als feedback waarvan ik leer.

Ik realiseer me dat ik angstig ben om het examen te verzaken omdat ik de informatie niet oppak en denk dat ik een onvoldoende zal scoren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat ik een onvoldoende zal scoren voor het examen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik uitgerust aan het examen verschijn.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de dagen tot aan het examen effectief zal benutten door de examenstof grondig te bestuderen.

Ik realiseer me dat ik de kennis van de ontwikkelingsfasen globaal beheers en de feiten als onzinnig ervaar omdat ik weet dat deze informatie voortkomt uit stromingen die voorschriften hebben gepresenteerd waaraan men globaal aspecten en kenmerken van gedrag kan afmeten. 

Ik realiseer me dat individuele mensen hun eigen weg wandelen en dat ik me de komende dagen zal inzetten zodat ik de examenstof tijdig beheers.

zondag, januari 11, 2015

Dag 216 Inzicht in relatie zien.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de inzichten die ik me de afgelopen week gewaar werd zal doorgeven aan toekomstige ervaringswerkers. Ik wil hen onvoorwaardelijk ondersteunen tijdens de opstart van hun opleiding tot ervaringsdeskundige. Een ervaringswerker verzamelt kennis waarmee hij of zij professioneel en methodisch leert werken conform zelf ervaren competenties.  

In mijn blogs 215 en 214 beschrijf ik dat ik irritatie ervaar. Ik krijg feedback op mijn bijdrage waarmee ik het niet volledig eens ben. Ik realiseer me door dit uit te schrijven dat ik vervolgens andere afspraken afzeg. Ik realiseer me dat ik feedback als kritiek ervaar en denk dat feedback/kritiek gericht is op heel mijn wezen. Kritiek van anderen ervaar ik innerlijk als devaluatie.

Maar dit kan dus niet omdat ik binnen mijn Wezen, mijn oorspronkelijk Leven Gewaarzijn, mijn mind heb geplaatst. Mijn mind die informatie bevat waarmee ik mijn omgeving innerlijk interpreteer. Van waaruit ik reageer op situaties en of mensen. Reacties die ik onderzoek, o.a. in vorige blogs. 

In mijn blog van vandaag beschrijf ik mijn innerlijke irritatie realisatie. Een prominente gedachte die ik me hierdoor realiseer is -'Ik denk dat ik negatief geëvalueerd wordt door anderen'. Hierdoor realiseer ik me niet dat mijn gesprekspartner mij wil steunen. Deze feedback wantrouw ik en herken ik niet als ondersteuning in en als mezelf. Dit maakt me onzeker waarop ik vervolgens denk -'Hoe weet ik dat wat je zegt juist is'? 

Ik kom tot het inzicht en realiseer me dat mijn gesprekspartner mij wil assisteren en ondersteunen in mijn proces. Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn inzichten fysiek wil wandelen en daarmee automatisch zal doorgeven aan anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik feedback als kritiek ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vervolgens denk dat feedback kritiek gericht is op heel mijn wezen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat ik negatief geëvalueerd wordt. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat waar mijn gesprekspartner mij wil steunen, dat ik deze feedback wantrouw en niet vertrouw.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hulp als feedback niet herken en niet eerder in mezelf heb aanvaard en toegestaan als zodanig niet kan ervaren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de bijdrage van een ander wantrouw als vertrouwd/bekend niet in mezelf ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat dit me onzeker/twijfelachtig maakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vervolgens denk -'Hoe weet ik dat hetgeen je zegt juist is'? 

Ik realiseer me vervolgens door dit uit te schrijven dat ik andere afspraken vermijd/niet naleef. 

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en aanvaard heb dat ik afspraken die losstaan van mijn mind-reacties deze afspraken vermijd in plaats van deze te Leven. 

Ik realiseer me als ik in reactie ben eerst deze mind-reactie zal doorademen. 

Als en wanneer ik in reactie een afspraak wil vermijden, Ik stop en Adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik afspraken en doelen volgens afspraak zal naleven.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn reactie zal corrigeren in een reflectieverslag waarin ik beschrijf dat ik mijn afspraken zal wandelen/naleven en dat ik feedback zal ervaren/zien als ondersteuning waarmee ik mezelf effectief en professioneel zal assisteren in relatie tot mezelf en mijn wereld. 




vrijdag, januari 09, 2015

Dag 215 Jezelf In Relatie Zien


"Ik realiseer me door tactisch uit reactie te blijven te denken dat ik mezelf effectief assisteer en ondersteun omdat ik later terugkom op mijn verhaal. Waardoor ik veronderstel dat ik een serieuze gesprekspartner ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik feedback niet ervaar als criteria waarvan ik iets kan leren.

Ik vergeef mijzelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat ik feedback innerlijk ervaar als kritiek en kritiek veroordeel waardoor ik tactisch dissocieer en vervolgens uit de fysieke realiteit in Hier ontsnap. Zie blog dag 214 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben feedback als kritiek te ervaren. Ik realiseer me dat kritiek energie is die ik ooit in mezelf als woorden en gedachten heb aanvaard en toegestaan mij nu verhinderd dat ik professioneel kan handelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn irritatie koppel aan de gedachte en het feit en in mezelf toesta dat ik geen serieuze gesprekspartner ben.

Ik realiseer me dat ik mijn gedrag koppel aan voorwaarden waaraan ik moet voldoen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan mezelf voorwaarden verbind waardoor ik als plan afgescheiden ben van in Hier.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik effectief communiceren koppel aan mijn plan voorwaarden. 

Ik realiseer me dat ik kunstmatig leef en hiermee mijn onbevangenheid en spontaniteit ondermijn. 

Ik realiseer me dat ik een plan koppel aan een voorwaarde, een diagnose of een ziektebeeld zoals dit in de psychiatrie gebruikelijk is. Ik ondersteun de visie waar gekeken wordt naar de MENS waaraan therapeuten en psychiaters een beeld/stigma/plan hebben verbonden waaraan IK voorbij kijk. 

Ik realiseer me dat ik voorbij aan door diagnose en ziektebeelden voorwaarden naar mensen kijk. 

Waar en wanneer ik mezelf gewaar ben van tactisch in reactie gaan op de woorden van mijn gesprekspartner, ik stop en adem. Ik ga fysiek iets doen om wat ik noem negatieve spanning te ontladen en wanneer ik stabiel ben in mezelf op mijn reactie zelfvergeving en zelfcorrectie zal toepassen waarna ik in samenspraak relevante gegevens zal verzamelen. 

Ik realiseer me ook dat deze woorden en gedachten mijn mind zichtbaar maakt als reacties in mezelf door mijn mind oprecht te beschrijven.

Ik stel mezelf ten doel dat ik de MENS die ik bezoek observeer in HIER en aan deze Fysieke realiteit in HIER de voor deze mens relevante gegevens verzamel volgens zijn/haar behoeften. Deze gegevens vertalen we gezamenlijk naar wenselijke relevantie. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf effectief kan assisteren en ondersteunen door mijn verhaal te communiceren waarin ik anderen ondersteun dat zij zelf vanuit verantwoordelijkheid hun verhaal schrijven.

Ik stel mezelf ten doel om een betrouwbare en serieuze gesprekspartner te zijn waarbij ik de plannen door mensen zelf laat schrijven.

Ik stel mezelf ten doel om effectief met mezelf en anderen te communiceren zodat ik op professionele wijze feedback kan geven.

woensdag, januari 07, 2015

Dag 214 'So Amazing Cool'.


Zelf-ondersteunend schrijven is 'So Amazing Cool'. In mijn blog van dag 213 verwijs ik naar het feit dat je deze Desteni I Empowerment-course' gratis thuis in je eigen tempo kunt volgen. Tijdens het schrijven onderzoek ik de invloed en kracht van gedachten' op mij en hoe kan het 'Zijn' dat de kracht van gedachten - 'Invloed-Uitoefent' op mijn 'Ware-Fysieke-Zelfexpressie?'

Het Belang van Dagelijks Schrijven

Gedurende de dag ben ik/zijn we vaak aan het denken en aan het reageren op situaties en mensen in mijn, uit onze uiterlijke wereld - maar we nemen zelden de tijd om deze gedachten en reacties te onderzoeken. Dit is waarin het schrijven ons zal assisteren. 

In het schrijven nemen we een moment om te schrijven over de ervaringen die we hadden gedurende onze dag. Door dit te doen – begon ik te zien en begrijpen wie ik ben en waarom ik HANDEL zoals ik doe. Wat het is dat onze ACTies uitlokt en dus beginnen we met het onderzoeken van de ware aard van onszelf als gedachten. 

Als we gewaar worden van onze gedachten door de dag heen, zullen we gaan zien hoe instabiel, vluchtig en onvoorspelbaar onze gedachten zijn – hoe ervaringen, herinneringen en plaatjes in onze geest geactiveerd kunnen worden in één moment en we onszelf in een ander moment plotseling in een totaal nieuwe dimensie van gedachten, ervaringen en herinneringen bevinden. Dit gebeurt zomaar zonder dat we ons daar zelfs gewaar van zijn.

De fysieke daad van schrijven zal ons daarom assisteren om alle gedachten hier te
brengen om mee te werken, zonder afgeleid en verdwaald te raken in de geest. Dit is hoe het fysiek ons assisteert in het stabiliseren en gronden van onszelf. Want - we kunnen slechts één woord tegelijk schrijven, we kunnen enkel over één punt tegelijk schrijven. In gedachten – zijn veel verschillende punten in staat om tegelijkertijd aan de oppervlakte te komen en zo wordt het moeilijk om onszelf richting te geven in het onderzoeken van de informatie. 

Schrijven eist van ons dat we onszelf in de pas houden in overeenstemming met het fysieke en staat ons toe sturend te zijn in het focussen op de punten waarmee we willen werken en alleen deze. En omdat we van onszelf eisen om onszelf in de pas te houden met de fysieke realiteit in en door de daad van het schrijven, zal onze innerlijke realiteit ook vertragen - hetgeen ons assisteert in het gegrond en stabiel blijven als we onszelf onderzoeken.

Wat vandaag prominent op de voorgrond treed zijn gedachten waardoor ik irritatie ontwikkel in mezelf. In een gesprek herhaald mijn gesprekspartner tot drie keer toe de vraag waarop ik al twee keer antwoord gaf. Ik realiseer me dat mijn antwoord niet bevredigend is waardoor deze voor de derde keer herhaald wordt. Ik merk dat ik de informatie die ik verstrek mijn gesprekspartner niet tot tevredenheid stemt. ik irriteer me aan dit gedrag.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik gedachten heb dat mijn gesprekspartner mijn antwoord niet serieus neemt waardoor ik irritatie ervaar. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vervolgens denk dat ik te onervaren ben omdat ik de de gewenste informatie niet kan verstrekken. Ik realiseer me dat ik vervolgens de vraag stel of mijn gesprekspartner mij wel begrijpt? Ik realiseer me namelijk door irritatie te ervaren denk dat mijn gesprekspartner mij wil kleineren alsof/omdat mijn bijdrage volgens mijn gesprekspartner als onvoldoende wordt beoordeeld. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de aanname mijn gesprekspartner wil kleineren alsof/omdat mijn bijdrage volgens mijn gesprekspartner als onvoldoende wordt beoordeeld waardoor ik irritatie ervaar. 

Ik realiseer me vervolgens dat ik, omdat ik over onvoldoende informatie beschik, voornemens ben om deze gegevens te verzamelen in dit gesprek zodat ik mezelf in staat stel dat ik mijn antwoord naar behoren kan onderbouwen. 

Ik realiseer me vervolgens dat ik mijn afspraak niet kon naleven omdat ik de nodige gegevens hiervoor in mijn beleving NOG nodig heb. 

Ik realiseer me dat ik vervolgens boos wordt omdat ik mijn antwoord al twee keer heb onderbouwd met argumenten. 

Ik realiseer me dat ik daarop laconiek en onverschillig onbereikbaar ben en het contact met mijn fysieke realiteit verlies. 

Vervolgens ben ik in staat om vanuit boosheid/onmacht/onbegrip in reactie te gaan. Dit doe ik echter niet. Ik verander tactisch van onderwerp en vermijd verdere escalatie. 

Ik realiseer me dat ik mezelf vervolgens ongeschikt vind en niets meer voel voor hetgeen ik de nodige gegevens wil verzamelen waarop ik de gedachte manifesteer: 'barst maar met de hele zooi', met tot gevolg dat ik onbereikbaar ben en me in mijn schulpje terugtrek.

Als en wanneer ik irritatie ervaar en mijn antwoord om meer onderbouwing vraagt, Ik stop en Adem.

Ik stel mezelf ten doel dat als ik in reactie schiet en de zaak dreigt te escaleren, Ik stop en Adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik volgens mijn signaleringsplan zal handelen in de momenten die volgen. 

Ik stel mezelf ten doel dat ik bereikbaar ben voor telefoontjes of dat ik via de email gegevens verstrek. 

Ik realiseer me dat ik door tactisch uit reactie te blijven mezelf effectief assisteer en ondersteun om later mijn verhaal voorzien vanuit de nodige gegevens oprecht kan communiceren waardoor ik een serieuze gesprekspartner ben die zijn plan onderbouwt en met daadkracht laat blijken dat ik een betrouwbare gesprekspartner ben die effectief communiceert in het belang van mezelf en de mensen in mijn wereld omdat ik mezelf effectief assisteer en ondersteun voorzien van relevante informatie waardoor ik anderen professioneel van feedback kan voorzien.

vrijdag, januari 02, 2015

Dag 213 Zelfverantwoordelijk zijn, zo PsychoLogisch?


Een Psycho-Logische volgorde is in Jezelf leren begrijpen hoe je Psyche gecreëerd wordt in een proces door de tijd heen. Door de omgeving, de ouders, de onderwijzers, het systeem in het geheel. Daarom is het belangrijk - als je om jezelf, om Leven en om andere Levende Wezens geeft – dat je jezelf effectief toepast. Zodra je dit weet kun je wat je deed anders doen. Dus: 'kun je - zodra je weet, dat wat je deed -dan anders doen'?

Door heel deze cursus heen is het belangrijk dat je probeert om geen vooropgezette meningen (vooroordelen) te gebruiken of op te leggen over jezelf en jouw wereld. Deze cursus gaat over het bevragen van deze vooroordelen en over het begrijpen van hoe we ertoe gekomen zijn om deze te creëren. 

In mijn blog van dag 212 beschrijf ik na een periode van 14 jaar ben ik therapie vrij, - conclusie - ik heb mezelf verantwoordelijk gemaakt voor mijn Welzijn. Naast reguliere Therapie kwam het begrip Karma op mijn pad. Na enig speurwerk zo dacht ik, had ik in vorige levens levens-lessen laten liggen die ik in DIT leven heb/had uit te werken. 

Door niet langer buiten mezelf te wijzen en anderen niet langer verantwoordelijk te maken kwam ik ook in contact met Desteni. Ik ga hier niet de discussie aan over welke therapie vorm beter was of een andere vorm die minder goed bij me aansloot. 

Essentieel voor de omslag in mijn denken is geweest dat: 'Ik ben zelf mijn wereld gaan bevragen'. Los van het feit wat anderen vinden en menen te weten heb ik mezelf verantwoordelijk gemaakt voor mijn woorden, gedachten, gevoelens en emoties, meningen, veronderstellingen, aannames enz. die in MEZELF leven in reactie op gebeurtenissen in mijn leven. 

Dit is een kritiek punt - 'aangezien we/ik ertoe neigen om veel aan te nemen over onszelf en onze wereld, wat niet dient in het ondersteunen van ons begrip en onze mogelijkheid tot het nemen van verantwoordelijkheid, maar ons er eerder toe aanzet om gevangen te raken in de vooroordelen die ons beperken in het bevragen en veranderen van onze realiteit'. Deze realiteit/mind ben je binnen je wezen Zelf.

In de DIP Lite FREE self-empowerment cursus gaan we je tonen dat jij de enige bent die, in feite op elke manier, de wereld creëert precies zoals het is. Al het positieve en negatieve komt van binnenuit en je weet niet eens dat je het feitelijk aan het doen bent. 

Zodra je dit weet kun je iets wat je deed anders doen. Dus: 'kun je zodra je weet dit wat je deed anders doen'?

Zolang dit punt onbekend blijft en je niet weet dat je de wereld creëert, kun je het niet veranderen en alleen door exact in detail te begrijpen hoe je het doet, zul je in staat zijn om jezelf te machtigen om werkelijk een verschil te maken. 

Daarom is de Desteni I Process Lite een essentiële cursus voor iedereen die zich in dit stadium gerealiseerd heeft dat we de wereld moeten veranderen; een wereld die ogenschijnlijk verloren is en waaraan wij maar weinig lijken te kunnen doen. Wanneer je de cursus afrondt, zul je in feite het vermogen hebben om, als jezelf, de wereld te veranderen en dat is waar iedereen, in zijn diepste wezen, eigenlijk naar verlangt.

Het doel van deze cursus is om jezelf zodanig te gaan begrijpen dat je tegen het einde van de cursus precies weet hoe de realiteit die je dus zelf manifesteert gecreëerd wordt - zowel gezien vanuit je eigen deelname als vanuit de deelname van iedere ander aan deze realiteit - zodat de apathie die bestaat - dat er ogenschijnlijk niets is dat we kunnen doen aan hoe we bestaan als mensen of aan de aard van het mens zijn - aangepakt kan worden zodat we ons kunnen realiseren dat we in feite allemaal bekwaam, toereikend en verantwoordelijk zijn en dat jij degene bent die beslist wie je bent, wat je toelaat in de wereld en hoe je bestaat. Hierin zullen we deze zeer specifieke, Psycho-logische volgorde aanhouden. De cursus is kosten vrij en vraagt inspanning van jezelf om je wereld te bevragen. De Nederlands sprekende coach/buddy begeleidt je gedurende dit schrijfproces en ondersteunt je effectief bij eventuele vragen.

https://www.lite.desteniiproces.com








donderdag, januari 01, 2015

Dag 212 In Hier


Iets bij voorbaat willen doen, hierin schuilt een voornemen. Een vooropgezet plan. Kiezen tussen meerdere opties die beperkingen beschrijven. Vooraf bedacht. Voor het eerst in 14 jaar ben ik dit jaar Therapievrij gestart. Na grondig onderzoek van mijn mind realiseer ik me dat een Diagnose, ook beperkend werkt. Angst verhoogd en schaamte ondersteunend werkt. Een Vooropgezet plan. 
Zoals een Diagnose een beschrijving is waarin de Ware Zelfexpressie van de mens - 'als in Hier ontbreekt'. Systematische bestudering van kenmerken en verschijnselen die psychiaters wereldwijd met elkaar overeen komen, waarmee anderen, anderen zorgvuldig gadeslaan. Bewust gerichte nauwkeurige waarneming van een mens die daarop patiënt of cliënt wordt, afgemeten aan diens ziekteverschijnselen en/of gedrag waaraan een plan wordt gekoppeld waarmee de reacties later op behandeling, plan doelen en richtlijnen en farmacie 'pillen' gecheckt en vergeleken worden.

Een richtlijn waaraan men mensen 'die eraan voldoen'  'gerubriceerd'- 'beoordeeld' 'genormeerd' 'in een vakje wordt geplaatst' - 'voorzien van een etiket'. 
Een product waaraan een gefabriceerd verzonnen denkbeeldige theoretische formule is gekoppeld. 

Ik stel mezelf ten doel dit jaar dat ik 'DE' mens voorbij haar/zijn ziektebeeld, mind en diagnose verschijnselen wil ondersteunen en ontmoeten in het Ware Mens-zijn. 

Mensen die naast prognoses en kenmerken zoals beschreven in hun behandelplan volgens de DSM 5 normering ook andere rollen bezitten waaraan zij geleerd hebben om betekenis aan toe te kennen. Zoals oom zijn. Broer. Neef. Buurman of een schilder die mooie kunst maakt. Waar andere mensen weer blij van worden. Of geraakt zijn. Gewoon. Betekenis die vergezeld van verwachtingen ontstaan. Deze gedachten, gevoelens en emoties vormen de mind, waarmee mensen in Hier afgescheiden raken van het huidige moment. 

Ik stel mezelf ten doel dat wat ik in anderen als mind ervaar in mezelf onderzoek op mijn verwachting en betekenis bij de verschillende feiten.