dinsdag, september 30, 2014

Dag 168 In reactie de relatie wantrouwen.


Afhankelijk zijn van anderen betekent voor mij dat ik in relatie tot anderen hen moet vertrouwen op hun woord. Van een organisatie kreeg ik een email waarin mij werd medegedeeld wanneer ik bepaalde documenten niet op tijd inlever daardoor mijn inschrijving gecanceld zal worden. Documenten waarop gegevens vermeld dienen te worden, ingevuld door iemand anders. Nadat de inlever datum is verstreken krijg ik dit bericht. Vorige week heb ik mondeling aan een medewerker van deze organisatie kenbaar gemaakt dat de documenten onderweg zijn. Ik voel me niet serieus genomen. Ik doe mijn best om alle documenten op tijd ingeleverd te krijgen. Straks word ik verwijderd uit de opleiding. Heb ik alle moeite voor niets gedaan. Ik heb veel ingang gezet in mijn leven. Zodra ik zaken gerealiseerd had viel alles weer weg en dacht ik waarvoor doe ik dit eigenlijk.

Vervolgens krijg ik een Herinnering aan hardlopen. Volgens een schema zat ik op bijna 30 minuten hardlopen. Tijdens de running dacht ik dus ook / weer: 'waarom doe ik dit eigenlijk'. Daarop ben ik naar huis gegaan en heb alcohol gehaald en shag gekocht. Mijn inspanningen van bijna een half jaar vervielen daarmee in een keuze moment. In reactie op de organisatie heb ik keurig meegewerkt. En ook een keer gevloekt.Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte afhankelijk zijn van anderen betekent dat ik anderen moet vertrouwen op hun woord.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de email waarin mij werd medegedeeld dat wanneer ik bepaalde documenten niet tijdig - voor een deadline - inlever mijn inschrijving gecanceld zal worden, op te vatten als een dreigement.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gegevens die worden ingevuld door iemand anders koppel aan wantrouwen en de gedachte dat men mij wil dumpen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat nadat de inlever datum is verstreken ik dit bericht denk dat ik niet serieus wordt genomen om mijn inspanningen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat ik vorige week mondeling aan een medewerker van deze organisatie kenbaar gemaakt dat de documenten onderweg zijn, daarmee niet kan inschatten dat ik alle inspanningen die ik gedaan heb oké zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn participatie in mijn gedachte ik voel me niet serieus genomen, mijn onzeker maakt en boos.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat Ik doe mijn best om alle documenten op tijd ingeleverd te krijgen, niet accepteer als feit waarmee ik kan aantonen dat ik niet gefaald heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken straks word ik verwijderd uit de opleiding mij boos maakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik alle moeite weer voor niets heb gedaan.

Ik realiseer me dat zodra ik zaken gerealiseerd heb al mijn inspanningen vaak weer wegvielen. Dat ik daarop dacht: waarvoor doe ik dit eigenlijk, waarop ik een Herinnering krijg aan hardlopen.

Ik realiseer me dat ik toen volgens een schema ging hardlopen en bijna 30 minuten hardlopen kon volhouden. Wanneer ik net als tijdens de running toen dacht en nu denk waarom doe ik dit, Ik stop en Adem. Want ik realiseer me dat mijn mind als ik dit niet toepas met mij aan de haal gaat en dat ik meer Negatieve Emotie Aanhechting creëer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn gedrag dat ik op mijn gedachte toen naar huis ben gegaan, alcohol heb gehaald en shag heb gekocht.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door aan: waarom doe ik dit eigenlijk destructief en onverschillig gedrag heb gekoppeld waardoor ik alles wat ik in gang heb gezet weer overboord gooi.

Ik realiseer me dat hierdoor mijn inspanningen van bijna een half jaar running opbouw weg vielen binnen een impulsief keuze moment.

Ik realiseer me dat ik in reactie op de organisatie nu keurig heb meegewerkt en op mijn initiatief door contact op te nemen met de invullers de documenten zijn verstuurd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik ook een keer heb gevloekt. Mijn partner die me hoort vraagt me of mijn vloeken voor haar bestemd was. Niet dus. Lol.

donderdag, september 25, 2014

Dag 167 In words after you meet real Face's......


Real Real Real...
Fred vraagt in mijn optiek om positieve aandacht want in zijn woorden 'mooi','gaaf','trots', 'prachtig' spreekt Fred zijn mening uit en vervolgens als een ander hiervan afwijkt van de gesproken woorden van Fred hij zijn mening ook botweg en resoluut aanpast aan die van de ander waardoor hij afwijkt van zijn eigen toezegging. 

Wat ik ervaar is dat hij zijn woorden aanpast, waarmee hij in eerste instantie een Positief Gevoel wil leven, wat hij vervolgens totaal omdraait. In zijn woorden is hij naar buiten toe Positief en als iets of iemand hiervan afwijkt een 'draaikont'.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte als ik anderen naar de mond spreek zal ik vervolgens vast en zeker onvoorwaardelijke steun krijgen.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me aan te passen in mijn woorden draaien aan anderen om onvoorwaardelijke steun te krijgen.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onvoorwaardelijke steun te verwarren met goedkeuring krijgen van anderen.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben botweg aanpassen aan anderen de gedachte koppel dat ik dit aanpassen hypocriet vind.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik onbewust hypocriet koppel en tegengestelde boodschappen delen over een het zelf onderwerp.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben om botweg te vertrouwen op de woorden van een ander die vanuit het verlangen voor goedkeuring woorden kiest: 'mooi',

'gaaf','trots', 'prachtig' die in Hier totaal geen betekenis blijken te hebben omdat Fred zich in zijn tegengestelde boodschappen aanpast aan anderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte als ik vertrouw op de woorden van een ander dat ik botweg teleurgesteld zal worden omdat de woorden van een ander naar buiten toe anders zijn dan binnenskamer, zo blijkt later. 


Ik realiseer me dat mijn reactie op de woorden van een ander als in woorden:'mooi',
'gaaf','trots', 'prachtig' als voorbeeld en Herinnering aan een eerdere ervaring in Hier totaal geen betekenis blijken te hebben omdat Fred zich aanpast aan anderen. 

Ik realiseer me dat mijn reactie op Fred gericht is op mijn eigen aanpassing. Dit deed ik om de goede vrede als aanpassing aan anderen als hetgeen ik als aanpassing in mezelf aanvaard en toegestaan heb om afwijzing als in mind te genereren waardoor ik mezelf als niet gezien ervaar. 

Ik realiseer me dat ik zelf de goede vrede als in gesproken woorden bepaal en dat ik deze woorden nog niet helemaal wandel. Ik realiseer me dat ik omdat ik oefen ik ook fouten kan en mag maken die later pas zelfcorrectie nodig hebben. 

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en aanvaard te hebben dat anderen die rekening met me willen houden ik hen wantrouw. In hun woorden spreken zij van trouw aan hun woorden die ik als kind niet als zodanig als ervaring, dus niet Zelf fysiek ervaren heb in mezelf opgeslagen als Leven Gewaarzijn woorden en mijn woorden verwar met het feit dat onvoorwaardelijk op voorwaarden is gebaseerd. 

Ik realiseer me dat ik zelf aan mijn woorden voorwaarden verbind waarvan ik denk als ik mijn woorden verander anderen mij negatief evalueren en beoordelen alsof mijn woorden gericht zijn tegen hen. Want mijn woorden hebben geen betekenis voor anderen. Want als je wegloopt mag je toch weer terug komen en we spreken met de kinderen verder nergens meer over. 

Nadat we hen voorleven hoe het niet moet - naar buiten toe positief - doen we het vervolgens binnenskamers zelf anders - waaruit ik heb aanvaard en toegestaan in mezelf er zijn ontstaan tegenstrijdige boodschappen uit woorden: door elkaars huid vol te schelden, elkaar kleiner te maken waardoor we ons het recht toe eigenen dat we tegen elkaar schuttingtaal gaan uiten. 

Ik realiseer me dat ik hierop als in mezelf aanvaard en toegestaan nog geen zelfcorrectie als rekening houden met elkaar compleet kon uitschrijven omdat ik hiervan nu pas gewaar wordt van feiten door het contact en in de omgang met anderen. 


Ik realiseer me dat dit een volgende stap is in mijn herstel. Ik realiseer me ook dat zodra ik beloftes doe in de vorm van zelfcorrectie op mijn handelen en deze niet Leef ik mezelf en anderen verhinder om effectief te zijn, omdat ik rekening houden met elkaar niet wandel zoals in niet rekening houden met elkaar omdat ik nog voorbeelden als in binnenskamer voorbeelden in mezelf heb aanvaard en toegestaan hierop eerst Zelfvergeving zal moeten toepassen. 

Dus wanneer ik een toezegging wil doen alvorens deze daadwerkelijk uit te spreken of schrijven, Ik eerst Adem alvorens ik tot actie over ga om te verhinderen dat ik ineffectief ben en dit wil vermijden om daadwerkelijk effectief te zijn als in Levende woorden die ik in Hier daadwerkelijk zal/wil wandelen als in de Zelfcorrecties die nog zullen volgen tijdens het wandelen van de Agreementcourse.


Daarnaast zal ik voor nu een POP 'goed plannen'gaan schrijven. Ook als opdracht binnen mijn huidige opleiding. Om taken en afspraken te volbrengen binnen de termijn die ervoor staat. 


Ik realiseer me dat ik beter en consequent ga plannen en deze planning daadwerkelijk effectief zal Leven. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik toezeggingen als gedrag niet daadwerkelijk gewandeld heb in het verleden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn toezeggingen concreet, specifiek en meetbaar zal formuleren om zodoende mijn tijd goed te plannen en mijn toezeggingen in de vorm van taken en opdrachten van school kan volbrengen.

Ik realiseer me dat ik in het verleden - binnen de periode schuldsanering  daadwerkelijk mijn commitment aan 'goed plannen' fysiek wel heb gewandeld in combinatie met Dagboek kaarten waarop ik dagelijkse taken dus als 'TO-DO' concreet, specifiek en meetbaar weer zal vermelden om mijn planning en toezeggingen effectief te realiseren. Ik realiseer me door mijn taken uit te voeren en tijd te besparen ik andere toezeggingen daadwerkelijk kan toezeggen en fysiek zal wandelen. Ik realiseer me dat ik hierdoor effectief zal zijn naar anderen toe en dat mijn toezeggingen concreet en specifiek meetbaar zijn voor hen. Net als voor mezelf.

maandag, september 22, 2014

Dag 166 In relatie tot mijn reactie reageer ik.


Afgelopen week heb ik tijdens een bijeenkomst aangegeven dat ik in reactie op reacties in mezelf en anderen emotioneel kan worden. Ik heb ook benoemd dat ik vind dat mijn reacties dramatisch zijn. Ik denk wel eens vaker: 'zal ik overdrijven in het uiten van mijn ervaring en mijn reactie hierop. Ik bespreek dit oprecht in deze groep. De deelnemers reageren specifiek op mijn vraag. Ik vind dat ik beter wil doseren en mensen in de ogen wil zien als ik met hen in gesprek ben. 

In het verleden lukte het mij niet als ik in reactie was om oogcontact te behouden. Ik dissocieerde licht en was afgescheiden van anderen. Ik kon hen niet in de ogen kijken en keek vaak vol schroom naar het puntje van mijn schoenen. Door mijn uitingen en kwetsbaarheid oprecht wel te benoemen heeft mij gebracht dat ik aanwezig in Hier in contact met de groepsleden kan blijven. 

Vandaag had ik in de trein een reactie op een persoon die op zijn gitaar begon te spelen. Hij zong vals waarop ik dacht wat een aansteller. Aandacht vrager. Leer je eerst eens zingen. Oeps zo dacht ik hou je mond maar. Wat een vreselijk drama die zangkunst van jou. 

Hij ging door met zingen en ik realiseerde me dat ik in reactie op hem mijn gedrag van in de groep waarin ik emotioneel ben ook aanstellerig vind. IK associeer zijn onbevangen zingen dat ik mijn mond maar beter dicht zal houden om kritiek als in mezelf aanvaard en toegestaan te voorkomen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte wat een aansteller die gitaarspeler.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte aan de zanger te verwarren met mijn gedachte aan dat ik mezelf een aansteller noem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte aansteller koppel aan mijn participatie in de deze gedachte dit oproept doe niet zo kleinzerig Jan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte kleinzerig maakt mij onzeker om mijn mond te openen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn mond houden in verband breng met mijn woorden inslikken en de goede vrede bewaren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan aanpassen ergernis ontleen als mensen hun mond openen en bijvoorbeeld zingen in de trein.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat zingen van de zanger dat ik veroordeel is dat hij zijn mond opent en onbevangen zingt in de trein.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onbevangenheid koppel aan angst voor afwijzing en kritiek krijgen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn onbevangenheid verwar met angst voor afwijzing.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de zanger opdraag in mijn gedachte dat hij zijn mond moet houden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mensen die hun stem laten horen en ruimte innemen mij ergert.Ik stel mezelf ten doel wanneer ik ergernis ervaar als iemand zijn ruimte in neemt door zijn stem te laten klinken, Ik stop en Adem. Ik realiseer me dat ik in Herinnering aan onbevangenheid angst heb gekoppeld op afwijzing van mijn bijdrage waarop anderen aangeven dat mijn bijdrage voor hun proces zinvol is. 

Ik realiseer me dat ik de zanger dankbaar ben dat hij mij mijn ergernis dat ik heb gekoppeld aan onbevangenheid als reactie in mezelf zichtbaar maakt.Ik stel mezelf ten doel dat wanneer ik  ergernis ervaar op iemands bijdrage aan mijn proces ik deze bijdrage als ergernis in mezelf aanvaard oprecht zal vergeven als in mezelf toegestaan. Ik realiseer me dat wanneer ik uit ergernis reageer ik afgescheiden ben van in Hier. Ik stel mezelf ten doel dat ik de bijdrage van anderen op mijn proces als in reactie in mezelf ervaar aanvaard en toegestaan mezelf hiervoor verantwoordelijk maak om eenheid en gelijkheid te genereren door Zelfvergeving en Zelfcorrectie hierop toe te passen. 


vrijdag, september 19, 2014

Dag 165 Wat beweegt mij als reactie in mezelf in reactie op anderen?



Wat beweegt mij....sinds kort in contact met mijn partner in reactie op elkaar gezamenlijk en individueel elkaars en afzonderlijk onze reacties onderzoeken. Ik stel mezelf de vraag waarom reageer ik zoals ik reageer en welke gedachten komen er in me op tijdens een reactie op gedrag of woorden die zij spreekt of in reactie op anderen.

Wat me aanspreekt in ons contact is dat we oprecht onze reacties open en bloot op tafel leggen. Ik spreek vanaf hier voor mezelf en kan beamen dat oprecht zijn mij een gevoel van schrik en later van vertrouwen bezorgd. Daarop onderzoek en schrijf ik mijn wrevel.

In reactie op Oprechtheid reageer ik met schrik. deze ontstaat in reactie op mensen die onaangekondigd hun reacties uitspreken. Ik realiseer me dat deze reacties ontstaan als ik niet alert ben en waakzaam onvoorbereid op hetgeen er gaat gebeuren, waarop ik als reactie met schrik reageer.

op open en bloot reacties delen waaruit de schrik ontstaat. Nadat ik dit laat bezinken, door door te ademen, kalmeer ik en ben in staat om effectief omdat ik mijn reactie als Herinnering analyseer.

Vandaag zat ik in de trein. Ik was in gesprek met een negroïde vrouw. Een bekende van mij waar ik ooit op visite was toen zij mijn buurvrouw was. Omdat we elkaar een tijd niet gesproken hebben vertel ik haar over mijn bezigheden. Ineens, plotsklaps, zie ik naast ons in de coupé dat een man van oudere leeftijd mij vanachter zijn bril sommeert dat ik rustig moet zijn en mijn mond moet houden. Want tenslotte zo vervolgt hij zitten we in de stiltecoupé en zoals U weet dient u hier stil te zijn. Verbaasd en enigszins licht verontwaardigt vraag ik de man of stilletjes spreken met elkaar wel oké is. Nee, zo vervolgd hij kordaat en resoluut, want stil zijn "silence" betekent dus niet spreken. 

Mijn buurvrouw reageert hierop verbaasd vanuit de conclusie
dat we dus niets mogen bespreken met elkaar. Waarop de man mij erop wijst dat het beter is dat ik de vrouw naast mij maar moet uitleggen hoe het werkt in de stilte coupé van Nederlandse treinen. Vervolgens vervolgt de man zijn verhaal waarop ik aangeef dat ik zijn boodschap begrijp. Later tegenover ons beantwoord een licht gekleurde dame haar telefoon waarop de man niet reageert. Mijn negroïde vrouw naast mij vraagt mij verwonderd: 'Huh ik krijg wel commentaar en de andere vrouw daartegen zegt de man niets.Tsja zo beaam ik haar woorden je hebt een punt. 

Maar welke punten worden mij duidelijk in mijn reactie op de man? 

Ik merk later dat de man zijn ruimte en recht op stilte inneemt en ons hierop duidelijk en correct aanspreekt. Ik heb mijn woorden vaak ingeslikt en oefen nu om te luisteren welke boodschap de man communiceert.Dit levert mij spanning op in mijn buik. Vervolgens passeren we een 
gebouw dat ik vanuit het raam zie waarop ik een Herinnering krijg van de Lagere school. De spanning die ik ervaar koppel ik aan het beeld van het gebouw en denk aan mijn lagere school. Daar heb ik spanning opgedaan in reactie op  mijn Oprecht en spontaan kind zijn door een reactie van de juf (schrik) werd verstoord.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte dat de man die zijn ruimte in neemt een spanning / lading/ aanhechting die negatief is ervaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat deze gedachte aan ruimte innemen ik me realiseer dat ruimte innemen nog niet zo makkelijk is voor me. Ik realiseer me door mijn spanning te benoemen en vergeven ik meer ruimte kan maken waar binnen geen spanning aanwezig als in mind daardoor verdwijnt.

Ik stel mezelf ten doel alvorens over te gaan in reactie op het denigrerende gedrag van de man ten aanzien van de negroïde vrouw eerst Dooradem alvorens over te gaan tot een reactie.

Ik realiseer me dat ik in reactie op de woorden en gedrag van de man in reactie op mijn negroïde buurvrouw eerst DoorAdem alvorens ik reageer met de woorden dat zijn boodschap begrepen is door mij en dat ik begrijp wat zijn boodschap inhoudt. De man neemt zijn ruimte in. Later in een andere trein herhaalt zich een vergelijkbaar voorbeeld doordat een vrouw de aanwezige reizigers van de stiltecoupé sommeert om de stilte te respecteren. Dapper.

donderdag, september 18, 2014

Dag 164 Effectief Oprecht Bereikbaar zijn.


Wat heeft vergeving voor zin? De meesten passen vergeving toe door alleen de woorden uit te spreken voor datgene, waarvoor ze vergeving toepassen, maar voegen geen corrigerende maatregelen toe aan wat ze zichzelf hebben vergeven. Vandaag had ik mijn laatste trainingsdag. Mijn indruk van de training en wat ik heb opgestoken is dat als ik een boodschap wil delen, bijvoorbeeld dat ik irritatie ervaar als ik iemand die ik wil spreken niet kan bereiken mij dit irritatie oplevert, dit punt heb ik al vergeven, waardoor ik nu zonder reactie in de groep mijn verhaal kan doen en anderen in de ogen blijf kijken zonder dat ik een reactie ervaar.
Want nadat ik de woorden van vergeving heb uitgesproken, laat ik onvoorwaardelijk datgene wat ik heb vergeven los en ga ik anders leven dan voorheen, omdat ik vergeving alleen kan toepassen als ik ook corrigerende maatregelen toepas, doordat ik de woorden uitspreek als een stelling van wie je bent.  

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik bij ongeduld de gedachten heb wat duurt het toch lang voordat ik bericht ontvang. Ik realiseer me dat anderen van wie ik een antwoord verwacht, anderen mijn verwachting opdring.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat als anderen een antwoord willen krijgen van mij dat ik dan van de radar kan verdwijnen. Ik realiseer me dat ik zelf de structurele resonantie: de verwachting om antwoord te krijgen als reactie in mezelf voedt.

Wanneer ik merk dat ik anderen onheus bejegen door mijn antwoord op een vraag uit te stellen, Ik stop en adem.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mezelf en anderen meer effectief maak door antwoord te geven op hun vraag als zij hierom verzoeken. Door van de radar te verdwijnen verhinder ik dat ik effectief anderen te woord kan staan. Ik realiseer me dat ik door dit punt in mezelf een Negatieve Emotie Aanhechting voedt en hierdoor meer mind genereer die mezelf en anderen verhinderd om effectief communiceren überhaupt mogelijk te maken.

Ik stel mezelf ten doel dat ik vergeving toepas op van de radar verdwijnen en zelfcorrecties daadwerkelijk zal gaan wandelen door bereikbaar te zijn voor anderen als dit daadwerkelijk mogelijk is. Zodra ik in staat ben om anderen te berichten zal ik dit daadwerkelijk doen. Ik realiseer me dat Effectief Bereikbaar zijn zonder mind intenties Leven Gewaarzijn voor Alle Leven versterkt wat ik anderen en mezelf Zelfoprecht toewens fysiek te Leven.

Op die manier bijvoorbeeld sta ik mezelf niet langer toe om telkens precies dezelfde emoties te ervaren en leer ik inzien door dit uit te spreken en als Zelfcorrectie te wandelen hoe vergeving me kan helpen gewaar worden wat ik in mezelf heb laten ontstaan. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de structurele manifestatie van emotionele gehechtheden uit het verleden, waaraan ik me vastklamp (te), loslaat door mezelf te vergeven. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik tevens degene vergeef, die me iets heeft aangedaan en op wie ik een groot deel van mijn leven kwaad ben geweest - waardoor mijn emoties zijn blijven vastzitten en zich structureel in mijn lichaam zijn gaan manifesteren, hetzij als pijn, hetzij als een ziekte, hierdoor loslaat.

woensdag, september 17, 2014

Dag 163 Uiterlijk Afhankelijk voor goedkeuring.


Omdat mijn ouders ondernemers waren was het voor hen vanzelfsprekend dat ik er goed verzorgd uitzag. Mijn kleding was strak gestreken en rook fris naar wasverzachter. Aan uiterlijk werd aandacht besteedt door een fatsoenlijk kort geknipt kapsel. Nadat ik ging varen liet ik al snel mijn haar groeien. Ik had mooie krullen en lokken. Mijn haar zag er volgens mezelf verzorgd uit. X dacht hier qua lengte en waardering anders over. Je lijkt wel een schooier.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte om goedkeuring te krijgen van anderen laat ik vervolgens maar mijn haar kort knippen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte om een ander te plezieren en goedkeuring te krijgen zal ik me maar aan passen en ik laat mijn haar knippen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte om me van Haar gezeur te bevrijden ben ik niet effectief dat betekent destructief  zijn naar mezelf zijn betekent me aanpassen aan het bekende van mijn mind. 

X kreeg dit beeld trouwens zelf voorgeleefd en heeft zich hieraan aangepast. Zelfverantwoordelijk zijn betekent oprecht betekent dat ik dit voor mij bekende patroon beschrijf en hierop Zelfcorrecties in mijn dagelijkse wandelen zal toepassen en Leven. 

Het gevolg van mijn aapassing dat X blij was dat ik naar de kapper was geweest. X straalde van oor tot oor. Wat ik deed was de goede vrede bewaren. Aan de positieve blik van X koppel ik een Positieve Gevoelsaanhechting. 

Als ik voldeed was X blij en ik heb vervolgens in mezelf aanvaard en toegestaan dat ik moet voldoen een norm van een ander omdat ik anders automatisch kritiek op mijn zijn verwacht. Omdat ik het bekende wil voorkomen leef ik vervolgens een Afhankelijk van goedkeuring karakter. 

Mijn gedachten zeggen mij dat mijn Zelf oké is dat ik er volgens X mag zijn alleen als mijn haar is kort geknipt. Zodra ik afwijk van deze Haar norm volgt hierop vervolgens in mijn Beleving, Dus als in mezelf aanvaard en toegestaan, automatisch kritiek en afwijzing van mijn Zijn. 

Deze gedachten maken mij angstig en onzeker waarop ik agressief kan worden in mijn denken waardoor mijn mind energetische lading zich versterkt. Hierop ontwikkel ik fysieke klachten en kan niet slikken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachten als mijn haar maar goed zit dan voldoe ik aan de Haar norm.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte als ik voldoe aan de Haar norm dan maak ik X blij.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachten door mijn woorden in te slikken - aanpassen - dan maak ik X blij.

Ik vergeef me mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte als eis dat ik aan normen moet voldoen daardoor goedkeuring krijg van anderen.

Ik vergeef mezelf in mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn verwachting: als anderen voldoen aan mijn norm dan krijgen zij mijn goedkeuring.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de eis als anderen afwijken van mijn norm dit mij onzeker maakt en alert door hoe anderen afwijkend op mijn mind reageren. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat als anderen afwijkend aan mijn eis reageren ik van de radar verdwijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als anderen afwijken van mijn eis ik hen afstoot.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door anderen af te stoten ik permanent met lege handen sta door mijn eis.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte aan de norm van anderen voldoen maakt hen blij ik mezelf angstig en verdrietig maak genereer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit deze energetische lading gedachten aan lust genereer waaraan ik een Positieve Gevoels Aanhechting koppel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik deze mind constructie seks koppel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben kritiek in te slikken zodat ik een ander blij kan zijn. Ik realiseer me dat door een ander blij te maken ik veeleisend wordt omdat ik mijn behoeften maskeer en daardoor uiteindelijk een negatieve emotie aanhechting Afstoten energetische lading genereer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik als ik kritisch ben op het gedrag van anderen de gedachte dat hieruit agressief gedrag of fysiek geweld ontstaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan kritisch /boos gedrag van anderen automatisch afwijzing koppel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door dit inslikken fysiek ziek te worden en letterlijk moeite heb met slikken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door kritiek van anderen in mezelf letterlijk misselijkheid ervaar door de angst van de afwijzing die in mezelf hieruit ontstaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben afhankelijk van een oordeel wat het beste is voor een ander bijvoorbeeld mijn haar kort heb laten knippen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door het goed te doen voor een ander mezelf wegcijfer en in wezen in mezelf ongelijkheid genereer waardoor ik fysiek ziek ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik weerstand ervaar als mensen het stigma 'schooier' wordt opgeplakt. Ik realiseer me dat ik de niet schooier hiermee op een voetstuk plaats en ogenlijkheid (lol) - ongelijkheid - creëer.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan het woord 'Schooier' energie schenk als energetische mind weerstand voedt en ongelijkheid in stand houdt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat schooiers en ondernemers polariteiten zijn waaruit mind en energetische weerstand ontstaat die ik mezelf heb aanvaard en toegestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn mind afscheiding genereert.

Wanneer ik in mezelf merk dat ik denk dat andere mensen als in mezelf aanvaard en toegestaan ongegronde kritiek op mijn Zijn uiten, Ik stop en adem. 

Ik realiseer me dat mijn reactie op deze mensen mijn reactie op hen ik hieruit kritiek creëer. Ik realiseer me dat ik op mijn reageren meega als in mijn mind reactie in Hier afgescheiden als in mind meega en mezelf hierdoor afhankelijk maak van mijn eigen reactie, in reactie op een ander waarop angst ontstaat waardoor ik me afgewezen voel.

Ik stel mezelf ten doel dat mensen die ongegrond hun frustratie die ik als in mezelf aanvaard als in mezelf heb toegestaan dat ik hierop permanent en consequent mezelf als in hen zal vergeven. 

Ik vergeef hen dat zij hun mind frustratie in zichzelf hebben aanvaard en toegestaan. Ik realiseer me dat zij hun frustratie hebben aanvaard en toegestaan en deze op mij en anderen uiten uit onmacht. 

Ik vergeef anderen die uit onmacht over hun gevoelens, gedachten en emoties anderen vanuit afgescheidenheid van Leven Gewaarzijn bejegen en dat ik mezelf als in hen aanvaard vergeef en hen zonder oordeel bejegen voor en vanuit de eenheid en gelijkheid die in ieder Leven aanwezig is.


Ik geef hier een perspectief van de manier waarop je door over jezelf te schrijven jezelf in je individuele proces van zelfrealisatie kunt helpen door inzicht in jezelf te krijgen en jezelf te observeren in de momenten van zelfrealisatie en zelfinzicht, die je vrijmaken als de zuiverheid van expressie in de onschuld van het leven als wie je bent.


dinsdag, september 16, 2014

Dag 162 Mijn mind actief maken


Vervolgens wat er gebeurt nadat ik van de radar ben verdwenen is dat ik niets liet weten aan mijn partner. Door mijn afspraak niet te wandelen ontwikkel ik in mezelf meer mind energie waardoor de eigenschappen mindconstructies juist opspelen. Met meer verwijs ik naar het feit dat mijn afspraak niet wandelen bij uitstek mind is. Vanuit Zelfoprecht namelijk is een afspraak ongebruikelijk omdat in Hier leven de realiteit bevat en geen afscheiding als in een afspraak / Herinnering ergens gemaakt.

Wat er gebeurt is een herhaling van gedrag ergens in het verleden wat ik hier leef. Niets laten weten betekent dat ik vanuit onduidelijkheid creëer als in de gedachten: 'waar ben je, je zou iets laten weten', wat ik nalaat te doen.

Dit punt wil ik juist vermijden. Zelf heb ik een ervaring als Herinnering in mezelf aanvaard en toegestaan opgeslagen. In reactie op haar is deze reactie als Herinnering zichtbaar gemaakt. Ik realiseer me dat ik heb toegezegd dat ik haar de volgende dag zou contacten / berichten wat ik heb nagelaten omdat ik meer tijd nodig had om helderheid te creëer.

Ik realiseer me dat Wanneer ik meer tijd nodig heb alvorens ik een toezegging doe eerst moet realiseren of ik wel kan voldoen aan mijn toezegging. We kunnen afspreken dat we een time-out inlassen in zo'n vergelijkbaar moment of dat ik een sms stuur waarin ik duidelijk kenbaar maak dat het met mij oké is. 

Als ik in een volgend moment wil reageren zonder time-out toepassen techniek, Ik stop en Adem. Ik realiseer me dat ik effectief mijn reacties onderzoek alvorens ik overga toe uitspraken doen. Want als ik mijn belofte niet fysiek wandel ik mezelf verhinder om effectief te zijn omdat ik verzuim haar een kort bericht te sturen. 


Ik realiseer me dat een sms met het bericht dat ik meer tijd nodig heb minder tot geen mind energetische Negatieve Emotie Aanhechting zal genereren. Wat effectief was aan deze handeling dat dit punt helder is geworden waarop ik dus effectief Zelfcorrecties kan toepassen.


Ik realiseer me dat ik door deze mind constructie zelf te voeden / actief maken - publiek en openbare ruimte ga vermijden en mezelf verhinder om over de kunstmarkt te lopen. Ik krijg hierdoor door de angst zucht naar alcohol. Met een vriend bespreek ik de mogelijkheid om gezamenlijk een terrasje te pakken en dat we hier samen stevig alcohol gaan nuttigen. Vervolgens zegt mijn vriend dat hij gestopt is met alcohol drinken. 

Dus door te verdwijnen van de radar creëer ik zucht en andere constructies / aanhechtingen in mezelf. Wat ik wel kan doen is later terug komen op wat ik wil communiceren door een time-out in te lassen alvorens over te gaan op van de radar verdwijnen.

Ik realiseer me dat als ik iets toezeg ik dit dien na te leven of mijn afspraak na een time-out pas kan maken. Door een toezegging niet na te leven ben ik onbetrouwbaar ten aanzien van afspraken naleven. Ik realiseer me ook door dit met een vriend te bespreken ik de lading energetisch kleiner maak. Door te relativeren creëer ik meer ruimte en kom tot zelfbeheersing. Ik realiseer me dat ik een commitment ben aan gegaan ten aanzien van alcohol drinken 'de eerste laten staan' en dat ik mijn leven wil leiden in plaats van afhankelijk blijven van drank en mijn leven lijden. Omdat ik door mijn verwachting - contact opnemen en een bericht sturen - verzuim - en hieruit onduidelijke communicatie onzekerheid in mezelf genereert weet ik als geen ander welke gevolgen -van de radar verdwijnen - dit heeft op een ander. 

Tegen mijn vriend ben ik open over wat ik ervaar waardoor de Negatieve Emotie Aanhechtingen zichtbaar worden. Later tegen mijn partner ben ik open en vertel haar welke lagen hieronder zitten waardoor er wederzijds begrip ontstaat.


maandag, september 15, 2014

Dag 161 Onvoorwaardelijke steun.


Tijdens mijn gedachten onderzoek realiseerde ik me dat gedachten specifiek zijn.  Omdat de gedachte een gemanifesteerd deel van mezelf vertegenwoordigt waarvan ik mijn Zelfbesef als in eenheid en gelijk heb afgescheiden. Die gedachte als manifestatie - mijn reactie betekent letterlijk dat ik die gedachte Hier naartoe neem. 
Hier, wat betekent dat 'een gedachte hier naartoe nemen?' Je schrijft die gedachte op - heel specifiek - wat is de essentie van die gedachte, waaruit bestaat de gedachte, wat is er binnenin de gedachte, wat ervaar je met betrekking tot de gedachte, wat ervaarde je in die gedachte, wat is het ontwerp van die gedachte - dat wil zeggen dat je moet opschrijven de gedachte bestaat, de complete specificiteit van de hele gedachte: je ervaring in de gedachte, je ervaring naar de gedachte toe. En je zult beseffen dat gedachten altijd op herinneringen zijn gebaseerd. Altijd.

Als ik me afhankelijk maak van een reactie: bijvoorbeeld mijn partner zegt meerdere keren 'Je zult wel weggaan en mij verlaten en je laat niets meer van je weten.' Deze uitspraak van haar roept in mezelf een gedachte op. Een reactie die in mezelf verwijst naar een Herinnering. Het feit dat X zonder uitleg Abrupt verdween weerspiegeld mijn Herinnering. 


Ik wist niet waar X was waardoor ik me dagelijks de vraag heb gesteld na de verdwijntruc van X. Waar ben je? Waarom weet ik niet waar je bent? Waarom ben ik verdrietig en laat je niets weten? Het is mijn schuld dat je verdwenen bent. Deze frictie link ik aan zonder uitleg verdwijnen. Nadat mijn partner reageert overweeg ik om de dag erna weg te gaan. Alvorens daadwerkelijk weg te gaan blijf ik en vlucht / loop niet weg.

Over het feit dat ik aan mijn partner mijn grens aangeef en zeg dat ik later wil terugkomen op het beginpunt - haar woorden - wil zij toenadering. In wezen accepteert zij mijn grens niet. Zij verlaat de kamer omdat ik haar toenadering niet toesta. Daarop reageert zij dat ik haar in haar beleving afwijs. Zij verwacht toenadering op het moment dat ik mijn grens aangeef. Hieruit ontstaat frictie. Zij wenst / verwacht op haar woorden / aanname van mij dat ik haar vasthoud. Achteraf bevestigd zij dat zij wenst dat ik haar vastpak zoals ik dat altijd doe en zoals haar ouders nooit /niet deden. 

Die arm om haar heen die geborgenheid het is oké meisje. Als haar dochter  verdrietig is en ik zie dat zij intens verdrietig is dan hou ik haar tegen me aan en zeg ik ben bij je, 'mama is bij je en geef haar - geborgenheid - datgene wat ik zelf had willen hebben. Gewoon geborgenheid ervaren en dat ik er mag zijn had ik nodig. Wij realiseren ons dat we er gisteren niet voor elkaar konden zijn als in Eenheid en gelijk. 

Ik realiseer me dat mijn partner er onvoorwaardelijk is voor haar dochter los van haar reacties. Zij steunt haar dochter onvoorwaardelijk omdat zij haar de steun die zij heeft gemist, steun die zij wel nodig had in wezen zonder dat haar dochter erom vraagt in woorden haar deze toenadering, steun en geborgenheid onvoorwaardelijk wel geeft.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mijn wezen een grens heb geaccepteerd die mijn partner als fysiek gewaarzijn niet kan waarnemen.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als reactie op haar woorden frictie te genereren.


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me niet afhankelijk maak van de reactie van mijn partner die specifiek benoemt. 

Ik realiseer me dat haar woorden 'Je zult wel weggaan en mij verlaten en je laat vast niets meer van je weten waarop ik haar fysiek afwijs. Ik realiseer me dat ik door haar woorden een Herinnering in mezelf als reactie zichtbaar maak.

Ik realiseer ik me dat zij onvoorwaardelijke toenadering wenst en ik haar vasthoud en haar hiermee steun.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn partner fysiek afwijs deze afwijzing verwar met mijn wens / verwachting die ik had als kind om fysiek gekoesterd te worden door mijn opvoeders. 


Ik realiseer me dat mijn opvoeders het vreemd vonden dat mensen elkaar fysiek welkom zeiden bij een ontmoeting in de vorm van een knuffel en zoen. 

Ik realiseer me dat mijn partner deze wens ook heeft uitgesproken als verwachting naar mij omdat zij dit gisteren heeft gemist waarop zij afwijzing heeft ervaren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik haar vraag onvoorwaardelijke steun fysiek afwijs. Door deze afwijzing werd deze realisatie inzichtelijk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan haar vraag om toenadering mijn gemis koppel. Ik realiseer me dat ik door afwijzen ik hierdoor een voorwaarde genereer waaruit ongelijkheid ontstaat. Ik realiseer me dat wij samen een agreement aangaan waarin we afspraken maken over onze individuele vragen die we combineren en binnen dit fysiek zullen gaan wandelen.

Ik stel mezelf ten doel dat we alvorens in reactie te gaan op elkaars woorden en betekenis en als Herinnering die hieraan vastzit eerst te onderzoeken alvorens elkaar af te wijzen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik mijn partner aanhoor alvorens in reactie te gaan en hiermee voorkom  een ik een energetische mind reactie als in mezelf aanvaard en toegestaan waardoor ik vermijd dat ik uit een Herinnering in Hier op haar reageer en verhinder dat ik meer frictie en ongelijkheid creëer en daardoor effectief en onvoorwaardelijk mijn partner kan steunen.

Ik realiseer me dat ik door niet in reactie te gaan mijn partner ook de mogelijkheid bied om Zelf tot realisaties te komen.

Ik stel mezelf ten doel dat ik haar fysiek gewaarzijn als realiteit in Hier wil ervaren en niet vanuit reactie manifestatie eerst wil vergeven en uitschrijven alvorens te reageren.

vrijdag, september 12, 2014

Dag 160 Ruwe zee


In tegenstelling tot lacherig gedrag van anderen en daardoor willen zwijgen omdat ik mijn dialect wil maskeren was zwijgen vooraf aan mijn eerste vaart achteraf functioneel en realistisch. Omdat ik simpelweg nooit eerder had gevaren. In tegenstelling tot de aanname dat 'alle' Limbo's onverstaanbaar zijn door hun dialect, kon ik deze ervaring zelf onderzoeken. Tenslotte ken ik niet alle Limburgers persoonlijk.
Vooraf aan mijn eerste vaart namelijk waren de collega's aan boord overtuigd van het feit dat ik zeeziek zou worden. Een standpunt onderbouwd met argumenten, een feit omdat ik een Limburger ben. Limburgers werden tijdens hun eerste reis namelijk altijd zeeziek zo werd me verteld door o.a. Rotterdammers, Hagenezen en andere Noorderlingen. Omdat ik nooit eerder fysiek de invloed van het ruime sop ervaren had heb ik toen wijselijk mijn mond gehouden. Mijn eerste dag op zee zal ik niet vergeten.  Een herinnering die vooraf in mezelf gekleurd werd door uitspraken van anderen. Mijn kalme afwachtende en onderzoekende houding over wat ik fysiek zou gaan ervaren is me toen goed van pas gekomen. 

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en aanvaard te hebben in reactie op de woorden van anderen mezelf niet van hun woorden afhankelijk heb gemaakt. Ik realiseer me wel dat ik fysiek aanwezig in groepsverband spanning ontwikkel. Daarnaast ervaar ik deze spanning als mensen iets toezeggen en hun afspraken niet naleven. Hierdoor genereer ik een energetische reactie op hen als in mezelf die een Negatieve Emotie Aanhechting omvat. Een emotie waaruit ik angst voor afwijzing genereer en me niet serieus en miskend voel. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te participeren in woorden van anderen omdat ik hieruit angst genereer. 

Ik realiseer me dat ik door eerst fysiek te onderzoeken welke reacties ik gewaar ben tijdens het varen zelf ervaar hoe ik fysiek reageer op de ruwe zee. 

Ik realiseer me ook dat ik niet kan vertrouwen zonder ervaring / resultaat in Hier op de woorden van anderen. 

Ik realiseer me dat door kalm te blijven ik minder tot geen angst genereer omdat ik geen participant was in zeeziek als gemanifesteerde ervaring door de woorden die anderen spreken. 

Ik realiseer me dat wat anderen spreken in hun woorden mij fysiek geen angst kan bezorgen zolang ik dooradem en als in Hier aanwezig ben.

Ik realiseer me dat anderen die iets toezeggen ik in mezelf ga twijfelen dat ze mij over het hoofd zien en niet serieus als hun volwaardige collega zien. Ik realiseer me dat ik zelf weleens mijn afspraken fysiek niet gewandeld heb. Ik realiseer me ook dat ik hierop Zelfvergeving toepas.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onbetrouwbaar te zijn omdat ik mijn woorden als in een afspraak vervat fysiek niet wandel. Ik realiseer me dat ik in mijn reactie op anderen mijn onbetrouwbaarheid als reactie als in kritiek op hen weer wandel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in mijn reactie ook ongeduldig ben over het feit dat ik zit te wachten op concrete toespraken die anderen gaan wandelen dat ik de naleving ervan op hen geen invloed heb.