zaterdag, mei 31, 2014

Dag 86 'Onbekend afwijkend bekend maken heet veranderen'.


Foto: Wandering re-establishes the original harmony which once existed between man and the universe.
~Anatole France

~♥~ Mary.
Hoe kan ik de mind binnen mijn stelsel deprogrammeren nu ik heb begrepen dat ook ik een geprogrammeerd mind bewustzijn systeem ben. Samengesteld uit observaties in iets wat ik heb aanvaard en toegestaan. 
'Maar wat moet ik doen? - Waar vind ik de weg ? - Wat is het geheim'? Dit waren mijn gedachten en inmiddels is het 10 jaar geleden dat ik ben begonnen met een / mijn onderzoek. Als kind krijg je de voorbeelden waaruit ik combineer mijn wereld vergelijk als past bij mezelf inpast als mind - want - ik ervaar dit als mezelf innerlijk ja zeg - uiterlijk nee zeg - ja bedoelt als Zelfoprecht - hierdoor ben afwijk - leef mind - en ongelijkheid in de wereld manifesteer. Een van de vele dingen die ik heb geleerd sinds het wandelen van mijn herstelproces is dat de dingen in de fysieke realiteit ruimte en tijd nodig hebben om gemanifesteerd te worden; om gemaakt te worden. Dingen zijn niet onmiddellijk op ieder moment beschikbaar, zoals in een supermarkt waar ik iets kan kopen, waar ik krijg wat ik wil kopen en voor het uitkiezen ligt. Maar de fysieke realiteit beweegt langzaam en zeker om ervoor te zorgen dat wat zij doet specifiek en direct en to the point is om ervoor te zorgen dat wat gecreëerd is de tand des tijd doorstaat. 

Essentieel bij Zelfhulp is dat dingen die als symptomen worden en wat ze eigenlijk zijn verwijzingen naar mijn van anderen geleende leven. Te leen gekregen. Geleend en uit geleefd. Bestuurt als uit een systeem gekregen. Ik werd mijn symptomen als in mezelf toegestaan en aanvaard. Wat ik als mezelf aan betekenis weergeef is uniek. Gekregen en aanvaard. Dit kan ik als buitenstaander iemand anders niet in de schoenen schuiven. Anderen veroordelen en mezelf in een positie plaatsen en rechten toeeigenen ten kosten van het Leven van anderen en de vrije ruimte van een ander besmeuren met mijn afwijkingen. Veroordelen of stigmatiseren. Doe ik dit wel dan reageer ik vanuit mezelf als uit mind als reactie uit mezelf als reflectie in mezelf in mijn buitenwereld. 

Dit erkennen en aanvaarden en inzien dat ik zelf verantwoordelijk ben voor de betekenis die ik toeken aan een gebeurtenis en in deze hoedanigheid aanvaard en ga leven in mijn automatische reacties was / is een belangrijke stap binnen mijn proces. Het fysieke omslag punt is nog altijd exposure toepassen nadat ik de keuze heb gemaakt dat ik mijn leven in plaats van lijden wil Leiden. Ik ben verantwoordelijk voor het eerste biertje wat ik drink. Na het eerste kan ik ervoor kiezen om de tweede te laten staan. Een teveel en twee te weinig is een uitspraak die alcoholisten doen. Een is teveel en twee te weinig betekent dat na de eerste ik weer de verantwoordelijkheid van mijn drank gebruik op het biertje kan schuiven. En mag doorzuipen. Ik kan ervoor kiezen: heb ik een vrije wil of is verslaving een ziekte en afhankelijk die door mijn fysiek gevraagd wordt. Zoals een diabeticus die dagelijks insuline moet bijspuiten om te functioneren. 

Als mijn gevoelens en emoties me iets anders voorspiegelt en voor mij anders voelt dan de voorwaarden waaraan ik dien te voldoen als voorwaarde uit verleden of huidige systeem dat in mij als mezelf iets voorspiegelt, iets dat ik als afwijkend ervaar, waarvan ik afwijk, dan plaats ik me als afwijking in mezelf in deze fysieke wereld en plaats mezelf als afwijker. Ik wijk af als manifestatie. Ik zeg ja en ik bedoel nee. Jezus zegt dit ook in zijn Bergrede. Maar wat gebeurt er in je, je erkent je wezen niet. Want afwijkers werken zichzelf tegen. 

Ik onderzoek mezelf en ervaar nee en zeg ja en bedoel nee ik ben dan toch die die afwijkt van mijn Zelfoprecht zijn? Erken ik deze afwijking, dan ben ik oprecht in mijn beschrijving. Want afwijkers wandelen de afwijkende weg die weg leidt van Zelf. En zoeken antwoorden, woorden die aansluiten bij ja, buiten zichzelf. Wat afwijkt zit echter al in mezelf. 

In plaats vanuit angst op boosheid – in de vorm van verbaal geweld, dwingende ogen, kreuntjes een weg draaiend hoofd, weg sturen als je in je recht staat, afgeblaft worden in het bijzijn van klanten, dat er gezongen wordt als je verdrietig bent en zingen associeert en verbind aan blij zijn terwijl je verdriet ervaart dan is dit Afwijkend als in mind waaraan ik in gedrag van anderen dit ervaar in dit moment. 

Hieraan koppel ik gedachten ‘waaraan ik gehoorzaam’ 'een ander die zal het wel weten’. Binnen mijn Zelfoprecht zelf ervaar ik iets anders. Aan deze betekenis binnen mezelf koppel ik als een gevoel of emotie - iets anders dat afwijkt - dan ben ik hypocriet en afwijkend - ik erken mijn ja niet en zeg er nee tegen. In de toekomstige situaties, in vergelijkbare situaties getriggerd wordt van waaruit ik als mind mezelf als mezelf gedirigeerd wordt en in feite zelf bestuur en toestem, aanvaard in dat moment als overlevingsstrategie - of verveling - of duf -of willen tegen werken omdat ikzelf niet durf te staan voor mzelf op het schoolplein ga ik mijn moeder vervelen en haar beschuldigen. 

Of schelden op de wereld buiten mezelf -  geen andere voorbeelden erken en als iets uit observatie en vanuit deze mentale dingen overneem als reactie ga reageren. Lekker makkelijk. Want het zijn dingen die ik leer. De dingen als voorbeelden in woorden opgeslagen informatie. In gedachten als zichtbaar in gevoelens en emotie - mind. Anderen die iets uithalen met andere mensen veroordelen, is mijn oordeel. Ik stem toe om als oordeel in mijn reactie mezelf te uiten. 

Ik plaats mezelf in een situatie en veroordeel iemand anders. Dus ongelijkheid. Frictie. Wat ik als negatief ervaar, daaraan koppel ik negatief. Ik veroordeel. Als deel van emzelf geef ik aan een ander deel negativiteit. Dus de negativiteit versterkt en verwijdert van gelijkheid waarin positief en negatief in reacties niet bestaat, enkel neutraal als in eenheid en gelijkheid Leven. Een staat van zelf die ik als oprecht kan bereiken door zelfeerlijk mijn mind beschrijven als in reacties als in hen, vergeven hardop uitspreken, zelfcorrecties en commitments met mezelf beschrijven als zelfcorrectie en door ademen als in reactie in reactie op als in hen zichtbare reacties die positief of negatief vanuit mijn mind versterkt. 

En zoals ieder weldenkend mens weet en kent staat tegenwerking model voor verandering. Omdat mensen herkenning zoeken en voorbeelden kiezen ze uit dat wat bekend terrein is. Onbekend maakt onbemind. Onbekend resulteert in weerstand. En in deze weerstand vind je dus ook de coördinaten als symptomen van je ziekte naar verandering. In en door de informatie die deze symptomen bevat schijnen mogelijkheden door. Een ervan is de woorden die je spreekt als definitie herdifineiren. 

Door woorden te onderzoeken op hun betekenis en ervaren of deze informatie aansluit bij je belevingswereld. Bijvoorbeeld woede en schreeuwen passen niet binnen mijn Zelfoprecht zijn. Oprecht ben ik als ik dit erken. Door de erkenning van de betekenis die kleeft als woorden, gedachten emotie en gevoelens te onderzoeken en beschrijven vind je wat wel bij je aansluit.

Ik bedoel ... lees ik mezelf terug en naar een blog verwijs. Dit stukje beschrijft eigenlijk een mechanisme om mezelf te beschermen als noodoplossing als overleving en mind versterker.... 

vrijdag, mei 30, 2014

Dag 85 'How does it know it is me.....'.


Hoe weet mijn systeem haar woorden te kiezen die ik vooralsnog actief wil leven als Zelfoprecht. In ieder geval heb ik de woorden zooi en tering onder de loep genomen en de negatief geladen energie die ik automatisch aan deze woorden koppel. Ik ben oprecht verbaasd. Dat woorden zo diep in mezelf blijven doorwerken. Als herinnering blijven bestaan. In de cursus leer ik mijn woorden heb ik ergens Zelf opgepakt. Aan deze woorden, aan een woord, koppel ik mijn betekenis. Mijn interpretatie vervolgens koppel aan een gedachte. Mijn betekenis die is ontstaan door de woorden die ik aan een situatie koppel als mijn betekenis. Uit deze relaties - informatie - ontstaat mijn realiteit - waarmee ik in dit moment - als mijn perceptie van de gebeurtenis - zelf bepaal welk gevoel of emotie ik eraan koppel. Dit is mijn mind. Als systeem doet dit haar werk. Jaar in jaar uit draait het door. Veel van deze betekenis geving wordt onbewust en als automatische reacties binnnen nieuwe situaties ergens in de toekomst actief in reactie als gedachten. 

Door deze oprecht onder ogen te gaan zien, erkennen, toegestaan en aanvaard te hebben, gaan vergeven, oprecht de lading en betekenis die eraan is gekoppeld ontladen, kan ik in de toekomst een situatie bekijken, leren doorademen en alvorens over te gaan tot reageren, leren, te overwegen wat het beste is voor allen in dergelijke woorden / beslissingen... Gedachten zijn woorden. Woorden heb ik toegekent aan mijn beleving. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard klinkt onlogisch. Maar buiten mezelf naar anderen blijven wijzen. Dat vind ik zo duf.

In de Kebabtent en in de trein heb ik mezelf als automatische reactie ervaren. In mijn rol als bediende die door de autoriteit op autoritaire toon wordt geïnstrueerd. Vanuit mijn horeca werkervaring interpreteer ik deze situatie naar een reactie binnen mezelf. Ik als de bediende die bezig is aan zijn inwerkperiode. In plaats van duidelijke instructie, begeleiding, begrip en oefenen en fouten mogen maken wordt ik door wenkbrauw misleid, afgezeikt, vernedert en in het bijzijn van klanten geminacht. 

Ik dien van mezelf dus te voldoen aan het gezag van een ander. Waaraan ik geen controlle en zelfbeheersing koppel. Iemand die niet kan instrueren. Vanwege ruimte gebrek, onvoldoende capaciteit in apparatuur, gebrek aan werkervaring en handigeheid waardoor zijn automatisme ontbreekt. Hij is onhandig in zijn werk en geeft kritiek op de ander om zijn lading energie te ontdoen van haar kracht. 

Hij wordt onzeker en gaat vloeken. Word zelfs boos en verliest het overzicht en de controlle over de situatie. Misschien voelt hij zich onzeker, bekritiseert en kreeg in het verleden de begeleiding niet die hij nodig had om vaardig deze situatie vanuit zelfbeheersing te bezien. Hij dient gehoorzaam te zijn aan de instructie handeling van wenkbrauw. 

Binnen deze context interpreteer ik beide rollen als reacties in mezelf. Die van bediende en die van autoritair instruerend horeca eigenaar. Deze laatste als representatie van overheersing externe autoriteit die gehoorzaamheid aan anderen voorschrijft. Die alles als vanzelfsprekend ervaart en anderen blijven hem loyaal. Tonen begrip voor zijn onmacht. Er volgt geen verbetering op vele beloftes dat hij gaat veranderen. Hij suddert maar door. Blijft door zijn innerlijke gewaarzijn vuiligheid uitstralen en anderen domineren. Controleren en manipuleren. Alles is vanzelfsprekend en anderen dienen naar zijn pijpen te dansen.  

Ik realiseer me dat binnen werk contexten waarin ik actief ben geweest telkens aan het verbouwen was - restylen van panden - en mezelf goed voorbereiden en trainen op de toekomst. Voorbereid ben op eventuele calimiteiten. Alert en waakzaam. En dienstbaar aan de belangen van anderen was. Om me te wapenen ging ik weer een cursus en scholing volgen. Of een certificaat halen. Wat ik wil aantonen is dat ik beschik over capaciteiten. Omdat ik wil compenseren wat ik als tekort ervaar. 

Want binnen mijn integriteit - mijn vrije ruimte - die werd vervuild. Deze worden nu zichtbaar in mezelf als automatische reacties en krijgen vorm als in wantrouwen, achterdocht, twijfel aan de intentie van mensen, woorden van mensen onderzoeken op waarde en betrouwbaarheid. Onderzoeken aantrekken afstoten ervaren hoe loyaal zijn relaties en door mijn gedrag juist stuk lopen. Binnen mijn fysieke ruimte werden eisen geplaatst die niet paste bij mijn ontwikkeling. Verantwoordelijkheid die ik op mijn schouders heb genomen als van mij van hen overgenomen. Als uit observatie als mijn mentale ik als in mezelf als mijn mind. Mijn systeem uit gedachten, gevoelens en emotie waaruit ik reageer.

Deze vuiligheid blijft lang doorsudderen. Inwerken zoals een marinade die zijn smaak en geur achterlaat. Waaraan het vlees zich ongevraagd committeert. Er is namelijk geen andere smaak versterker beschikbaar. Wat wou ervaren ken ik niet als ervaring. Onbekend bekend maken heeft inwerktijd nodig. Wat fysiek lange tijd inwerkt als mind kan ik iet binnen een bepaalde tijd - zoals slogans en logo's wel doen geloven - regelen. Wat ik psychologisch in het nu wil realiseren en jarenlang heeft gewoekerd als mijn mind in mezelf, heeft tijd nodig om te herstellen. Dat begin heb ik gemaakt in mijn gedachten ontrafelen op woorden en zinnen en de betekenis die ik toeken. Ik participeer als mezelf in mijn gedachten, als woorden, waardoor een gevoel of emotie ontstaat. Oprecht kijken naar deze woorden in reacties op situaties door mijn ervaringen te beschrijven. Waarop ik mijn reactie als van mezelf aanvaard en mezelf toestaan dat deze reacties als uit mezelf ontstaan. En deze vergeven vanuit acceptatie erkennen dat ik mezelf hiermee kan ondersteunen en corrigeren. Dit is mijn oprechtheid waarmee ik mijn systeem ontdoe van haar waarde. Later kan ik vanuit Zelfoprecht woorden kiezen en staan vanuit mijn keuze handelen in het belang wat het beste is voor alle leven, genaamd Zelfoprecht Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik als mezelf toegestaan en als in mezelf aanvaard heb zet deze inwerktijd ingang. Dit vraagt om het vermogen: durven vertrouwen, doorzetten en blijven schrijven en integer aan mezelf zijn.

IK vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gedachte: ik zie de hulpvraag van de bediende ‘ die in zijn ogen zegt’:  ‘help me alsjeblieft’ –‘ik wil weg hier ’. Ik aanvaard dat ik als eigenaar van een horecazaak - kritisch was - alles controleerde - star in mijn benadering – consequent en rechtvaardig. Echter  mijn wil was wet – onbewust –

Door dialoog werd ik door de bediende aangesproken op mijn gedrag. Ik stelde zijn integriteit ter discussie. Omdat ik voortdurend op mijn hoede was werd hij onzeker. Door zijn huiluitbarsting werd controledrang onbewust bewust gemaakt. Ik ben dankbaar  dat door zijn Zelfoprechte gedrag mij dit punt in mezelf duidelijk werd. Inmiddels heeft hij zelf een prachtige horecazaak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor de bediende. In het verleden was ik de redder binnen dreigende situaties. Waardoor ik in het ziekenhuis ben beland met een hersenschudding. Omdat ik participeer in deze gedachte – kebabzaak bediende ‘ die in zijn ogen zegt’:  ‘help me alsjeblieft’ –‘ik wil weg hier ’: kwaad te worden als emotionele reactie van willen helpen – hem redden – beschermen – me verantwoordelijk voelen – zijn twijfel die in mezelf zichtbaar is als boosheid. Daarbij komt een andere gedachte bovendrijven: zometeen wordt het hier vechten.

Omdat er meerdere patronen als reactie zichtbaar worden. Als ik later in de trein kom wil ik rust ervaren en daar ligt afval waardoor ik midden in de nacht wakker word en deze hele film aan me voorbij komt waardoor ik zelf verantwoordelijkheid neem voor mijn reacties en zelfoprecht in mijn beschrijven. Daardoor kan ik deze gaan vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard te heb om zelfoprecht na te gaan in mezelf wat er feitelijk gebeurt binnen de Kebabzaak als automatische reactie op de bediende en ook op de reactie van de instructeur. Ik aanvaard ook dat ik in de rol van instructeur controle kan uitoefenen. Ik realiseer me dat ik als einzelgänger altijd controle kan uitoefenen over de situatie. Ik aanvaard ook dat ik goed tussen mensen kan bewegen en hierin een goede balans wil vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn kwaliteiten onder te waarderen. Ik noem dit zelf bescheiden zijn. Ik wil staan voor mijn talenten en deze vanuit Zelfoprecht leven. Ik heb oog voor de integriteit van anderen. Ik kan verantwoordelijkheid van mezelf en van een ander goed scheiden. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in mezelf om mezelf als afvallig te ervaren. Ik het waard om gezond te zijn en als zodanig mijn leven te leiden.

Ik vergeef mezelf als in mezelf heb toegestaan en aanvaard dat ik voorbeeld gedrag letterlijk als automatische reactie als in mezelf heb opgeslagen. Ik participeer als automatische reactie op de ogen van de bediende en ervaar woede. Ik wil het liefst hem redden vanachter zijn balie. Ik realiseer me dat de voorbeelden die je krijgt als mensen uit observatie en opvoeding een leven lang doorsudderen. 

Succes met je proces...

Mooie duidelijke vergeving blogs en de tijd waarin de mind zich ontwikkelt...

donderdag, mei 29, 2014

Dag 84 'Zelfoprecht handelen - Live is Here, Where are you?'.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte: dat lezers van mijn blog wel begrijpen dat mijn stukje over de kebab licht overdreven is in mijn voorbeeld over de terras overkapping. Dat zij dit wel dit wel snappen is een aanname waardoor ik onduidelijk ben en een angstig onzekere verwachting creëer binnen mezelf in en als mij te laten bestaan.

Vanuit mijn mind en woord constructies reageer ik op voorbeelden die ik dagelijks ontmoet. Naast onthullend is deze reis vooral gericht op eenheid en gelijk Leven voor alle leven. Niet vanuit mind automatische reacties rond bazuinen en een beetje rondstruinen zonder besef van dat wat er daadwerkelijk zich in mezelf voltrekt maar mezelf als mijn automatische reacties Zelfoprecht in de ogen kijken die ik in mezelf als door woorden in mzelf geconstrueerd zichtbaar maak. Al met al een verhelderende onderneming waarbij ik mezelf toesta en aanvaard dat ik de constructor ben. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om door participatie in de gedachte: dat lezers van mijn blog wel begrijpen dat mijn stukje over de kebab zaak zwaar overdreven is volgens mijn voorbeeld van de terras overkapping. Ik ga ervan uit dat lezers mij wel zullen begrijpen. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mijn fantasie en verbeelding wel ervanuit ga dat anderen mij begrijpen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als in gedachte dat wat ze dan begrijpen automatismen en aannames zijn en eigenlijk onduidelijkheid genereer en een verwachting creëer binnen mezelf te worden als een emotionele energetische reactie van onzekerheid en zinloosheid de betekenis die ik koppel aan anderen willen beschermen en behulpzaam zijn als zij door een ander worden misbruikt vanuit valse macht.Door mijn behulpzaamheid werd ik terechtgewezen door anderen als in emotioneel, fysie 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik vanuit mijn fantasie beschrijving anzet dat ik handel vanuit een mind versie van een voorstelling die zwaar overdreven is. Ik verwijs hiermee mee naar de wenkbrauwen zo groot als terras overkapping. Ik realiseer me dat ik participeer in deze gedachten en dat ik overdrijf en deze wenkbruawen uitvergroot als een gedachten aan humor. In wezen is dit mijn onnozele kind dat aandacht wil krijgen en een stukje clownesk gedrag dat de bediende achter de balie die door de wenkbrauwen persoon terecht wordt gewezen zich ongemakkelijk voelt. Bij roept dit een herinnering op die ik relatie breng met dit voorbeeld als automatische reactie in mezelf actief. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te partciperen in mijn gedachten dat de bediende zich ongemakkelijk gedraagt. Bij het wegggaan kijk ik hem vriendelijk in de ogen en wil hem geruststellen. Ik stel hem gerust vanuit mijn negatief geladen gedachten door mijn herinnering te koppelen aan het gedrag van de wenkbrauw bezitter waarover ik niet te spreken ben. Ik vind hem onaangenaam in zijn drukke gedrag dat schreeuwt om aandacht, macht en autoriteit waarop hij de bediende bejegend, want zo ervaar ik hun ongelijke posities ten opzichten van elkaar.

Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben dat ik schrijf voor publiek waarvan ik denk dat zij mij begrijpen. Ik schrijf om zelf oprecht te zijn in eenheid en gelijk en zal dit doen vanuit mezelf voor mezelf schrijven. Wat ik voor mezelf doe doe ik voor alle leven. Ik wil als voorbeeld vanuit eenheid en gelijk zijn vanuit zelfoprecht zelf Leven. Als voorbeeld dien alleeen mezelf te beschrijven en vergeven.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om zelfoprecht na te gaan in mezelf dat ik feitelijk een beeld schets dat onduidelijk is andere lezers waardoor ik een verwachting creëer die anderen anders kunnen interpreteren. Ik wil een grappige inleiding schrijven die ook als onnozel opgevat kan worden. Maar in plaats daarvan direct te reageren in verdediging met de gedachte omdat ik onduidelijk ben in mijn beschrijving en denk grappig te zijn creëer ik in mezelf onnozel zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken / geloven / bespeuren / dat andere mensen mijn stukje als inleiding ook onnozel vinden. Ik ervaar dit zelf zo. De volgende keer zal ik ter verduidelijking van mijn stukje duidelijk zijn dat ik niemand wil kwetsen en discrimineren met mijn uitspraak waardoor ik voorkom dat ik in mezelf negatief geladen emotie actief maak door te mijn eigen beschrijving.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken / geloven / bespeuren / dat andere mensen zich bewust zijn van het feit dat ik uit humor mijn inleiding schrijf en dat de meeste mensen die mij kennen die ook als zodanig interpreteren. Ik wil niemand kwetsen en of in een verkeerd daglicht zetten. Maar deze mannen hebben echt super grote wenkbrauwen en vanuit dit perspectief gezien is mijn schrijfsel humoristisch bedoelt. 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte teringzooi te gebruiken als aanduiding voor de troep in de trein. Dat ik als vanzelfsprekend aanvaard dat passgiers er bewust een teringzooi van maken. Als aanleiding van deze afvalberg kan ik zelf toestaan en aanvaarden om mijn afvale netjes in de daarvoor bestemde afvalbakken te deponeren. Dat ik in mijn uitspraak onbewust verwijs naar een ziekte genaamd de tering. Een ziekte die je van binnenuit verteerd. Onlangs heb ik dit thema al met Sylvie besproken dat ik mezelf ervaar of het lijkt dat ik van binnenuit mezelf door mijn participatie in mijn gedachten, gevoelens en emotie opvreet zodra ik mijn gedachten luidop uitspreek en zelfvergeef.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb om door participatie in de gedachte 'tering' als verwijzing naar de afvalberg in de trein als in mezelf particpeer in de negatief geladen energie die het woord 'tering'als vanuit betekenis in zich meedraagt als vanzelf negatief geladen energie. 


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik automatisch participeer en anderen laat mee partciperen in mijn negatief geladen titel 'tering' omdat dit woord verwijst naar een ziekte die ik anderen en mezelf niet toesta. Ik aanvaard dit woord niet meer als negatief geladen betekenis drager mijn systeem te gebruiken. Ik gun anderen en mezelf gezondheid toe. Ik gun anderen net als mezelf een gezond zelf toe.


Ik vergeef mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om zelfoprecht na te gaan in mezelf dat ik feitelijk een beeld schets dat door het woord tering verwijst aanpassen aan je mind. Ik wil juist dat troep in de daarvoor bestemde afvalbakken gedeponeerd wordt. Ik roep met dit beeld iets anders op dan dat ik wil oproepen tot afval opruimen. Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben dat ik oproep tot ongelijkheid. Ik wil juist oproepen tot eenheid en gelijk Leven voor alle leven. Ik aanvaard ook dat ik niemand kan oproepen tot verandering. Ik kan wel als voorbeeld dienen voor alle mensen door mijn afval zelf op te ruimen.


Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben in mijn gedachte als woord zooi te gebruiken. Zooi verwijst naar alle mensen in de trein. Alsof alle aanwezige passagiers participeren als gedachte in zooi maken. Ik aanvaard ook dat het mijn taak is omzelf mijn afval op te ruimen. Niets minder. Ik accepteer ook dat anderen hun afval opruimen en dat er enkelen zijn die dit nalaten op te ruimen. Door negatief geladen energie te verspreiden verspreid ik in wezen zooi. Ik aanvaard dat ik mensen als mezelf vooralsnog gezondheid toewens. Door het woord zooi te gebruiken blijft het langzaam in mijn mind als negatief geladen energie doorsudderen. 


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mijn gedachten als woord zooi negatief geladen energie laat doorsudderen en inmezelf een warboel genereer. In plaats hiervan wil ik eenheid en gelijkheid voor alle Levens genereren. Ik aanvaard dat alle woorden als gedachten als in mezelf door de lading van woorden als negatief geladen sudderende energie representeren.


woensdag, mei 28, 2014

Dag 83 'Wat een teringzooi - ruim je eigen afval op.'


NS: Ruim je eigen afval op
Emotionele onrust ontstaat in het verschil en in de afwijking van mijn verwachting, tussen mijn vraag en het aanbod. Mezelf geluk gunnen betekent mezelf toestaan en aanvaarden dat ik de producent ben van de zinnen die ik samenstel uit de woorden zoals die liggen opgeslagen binnen mezelf. In de afwijking tussen het aanbod en mijn vraag onstaat onrust. Onrust en afval zijn negatief geladen. Met regelmaat bezoek ik een groepje. Het thema dat we vanavond bespreken is het aanbod tot lidmaatschap en de vraag die ik mezelf stel is of ik gebruik wil maken van de mogelijkheid en als lid geregeld bijeenkomsten wil bijwonen. Momenteel volg ik binnen deze vereniging verkennings bijeenkomsten vanuit de gedachte dat ik me kan verdiepen in de visie en me hieraan vrijwillig wil conformeren. Een groep waar leden elkaar aanspreken als vriend en vriendin. Groepsleden die bijeenkomsten en samenzijn momenten organiseren. Waar we allen leerling zijn en elkaar vanuit eenheid en gelijkheid spiegelen en bevragen. Afhankelijk van onze vraag voeding krijgen uit de informatie die gedeeld wordt.

Op weg naar huis bezoek ik een Donor-kebab tentje. Waar van die donkere Arabisch lijkende mannen werken. In opzichtige te heet gewassen oranje WK T-shirts gekleed. Met van die grote overhangende gefronste wenkbrauwen. Zo groot als zonnewering boven een terras waarop wel 200 stoelen en 50 tafeltjes kunnen staan. Mijn eerste indruk.  Het barst hier binnen vooral met van die donkere typetjes. Je kent ze vast wel. 

Kleine ventjes met in verhouding te grote zwarte wenkbrauwen dus. Wild armen gebarend springerig benend druk speculerend vanachter de Kebabtent vitrine. Waarin koeltjes een gedachte zoals IJskoude-ijsklontjes ogend vers vanuit rust gesneden in bakken geëtaleerd plakjes tomaat, vers gewassen sla, halve rondjes olijf, maantjes ui, naast flessenvol in kleur wit en rood voor gebruik gereed ‘vette knoflook en pittige saus’ bruikbaar als eenheid of in combinatie in verscheidenheid gecombineerd samen binnen één broodje vlees bereid of als garnering verwerkt te wachten. Achter de bedienden staan grote stalen spiesen met daaromheen geregen’ vet druppelend kip,- en runder-kebab. Heerlijk gekruid sappig gespietst vlees. In ieder geval oogt deze product presentatie smakelijk. 

Inmiddels waterbekkend, sta ik voor de keuze, alvorens ik in de trein stap, wel doen niet doen mag dit in de trein gegeten worden ruikt het niet te sterk heb ik nog voldoende tijd wel doen niet doen sta ik mezelf dit toe vegetariër of vlees één of twee broodjes. Wat zal ik doen? Straks knoei ik in de trein en maak ik de bekleding smerig. Of er komen vlekken op mijn kleren van de vette maar overheerlijke saus.

Nadat ik met mijn broodje kip de trein binnen stap zie ik de grote puinhopen troep die de vorige passagiers hebben achter gelaten in de op enkele reizigers na - lege intercity richting Amsterdam. Bah gadverdamme zeg - wat een zooi. Wat een afvalberg. Tijdschriften, banaanschillen, lege koffiebekers, kranten, een ob, gatver wat een teringzooi. Van het ene uiterste in het andere ene uiterste. Tussen mijn vraag en het aanbod ligt een wereld van troep. Zijn er stakingen en is dat reden om je troep te laten slingeren. Het lijkt hier wel een varkensstal.

Mijn vraag en eerste gedachte: Ik wil rustig zitten in een schoon treinstel waarin het fris ruikt. Waar de passagiers niet te luid spreken en hun telefoon gesprekken zachte toon voeren. Waar ik de mogelijkheid heb om in alle rust te genieten van mijn broodje. Waar ik mijn gespreksavondje kan overdenken. Waarin mij als betalende klant door andere passagiers mijn keuze mogelijkheid is ontnomen om met mijn 40% korting ritprijs abonnement volgens mijn verwachting mijn schone treinreis te maken.

Morgen hoe zelfvergeving wandelen van hoe zelfvergeving toe te gaan passen.

dinsdag, mei 27, 2014

Dag 82 'Als ge eert dat wat resoneert in en als in uzelf' dan weet ge-zijt op mind elimineer koers.

Afwachten, het woord alleen al
'Afwachten en op toestemming wachten van anderen. In afwachting van de juf die mij zegt: 'Zo nu mag je naar binnen komen, je hebt hier nu lang genoeg staan wachten'. Vanuit deze houding kan ik blijven afwachten tot dat ik een ons weeg. Ik ben beter af als ik zelfverantwoordelijkheid neem. Door te schrijven en aanvaarden. Mezelf toestaan beschrijven wat ik heb geaccepteerd in dat moment dat ik daar stond af te wachten. Hiermee word ik zelf autoriteit en haal de macht over mijn leven terug.

Ik merk dat ik in mijn reactie reageer op X die in haar tekst als reactie reageert ‘mooi hoor’. Zonder verdere onderbouwing, toelichting of uitleg van datgene wat zij aan ‘mooi hoor’ bijzonder, opmerkelijk vind. Deze reactie is leeg. Zonder inhoud en passief. Zonder enthousiasme. Even later lees ik een reactie van een moeder die haar dochter uitzwaait die op schoolkamp gaat. Zij beschrijft iets van haar gewaarzijn. Dat ze haar dochter gaat missen en het moeilijk vind omdat dit de eerste keer is ze alleen weg gaat. Ook beschrijft zij dat haar dochter wel zin heeft in dit uitstapje. Zij beschrijft iets van wat zij als waardevol ervaart in haar woorden dit in tegenstelling tot de woorden 'mooi hoor’ die X schrijft. 

In mezelf roept dit een automatische reactie op: tsju een geluidje uit mijn mond dat mijn moeder ook vaker maakt als afwijzing op argumenten die ik wel eens aandraag. Zij zeggen nooit niks. Accepteert alles als vanzelfsprekend- als normaal – in reactie op gedrag van anderen – mijn vader en mijn broer en vroeger op mijn opa die had vaak kritiek op haar. Vroeger wou ze naar de marine. Deed ze niet door kritiek want vrouwen waren de onderliggers van de officieren. Mannelijke taxichauffeurs tijdens haar terugkomst van keuring op het station hadden dit tegen haar gezegd. 

Zij reageert op mij in de woorden dat ik een vervelend mannetje ben, dat ik altijd kritiek heb op haar en dat ik zeur. Mijn standpunt beargumenteren werd vaak als afwijzing door anderen in reactie op mij door mij als zodanig ook ervaren. Ik vraag haar wat zij zelf ervaart waarop ze dus dit geluidje maakt.

Dat ikzelf toestemming verleen aan het ontstaan van situaties waarin ik ben opgegroeid, waarin het onrustig was, waar ik erkenning zocht, bevestiging in wie ik ben, begeleiding om mezelf te ontplooien. Ik wou dat het gezellig was en rustig. Als strategie voor gezelligheid en rust ging ik overcompenseren in clownesk gedrag omdat ik de scherpe kantjes van deze grillige sfeer wou afhalen. Ik kon deze situatie niet begrijpen. Begrijpen waarom mensen zo onvriendelijk zijn tegen elkaar. Niet samenwerken. Zich niet aan elkaar conformeren, en in dialoog samen leven en elkaar vrede en geluk gunnen. Onder het motto wat ik zelf niet wil dat doe ik ook een ander niet.

En zolang ik me blijf verzetten tegen iets wat ik niet wil – geef ik er energie aan. Mijn clowntje zijn strategie werd een overlevingsmechanisme. De goede vrede bewaren. Me afhankelijk aan de mening van anderen conformeren om deze vrede  te continueren en mijn eigen zelf – de macht om mijn eigen zelf te leven, los van externe autoriteit. Ik heb dit zelf aanvaard en zoals in mezelf toegestaan in mijn gedachten, gevoelens en emoties. Vanuit dit mindsysteem ben ik gaan overleven. Leven als mezelf gemanifesteerd als zelf verantwoordelijk aanvaard in mijn hoedanigheid zoals ik dit in mezelf als reactie op gebeurtenissen heb geïnterpreteerd als mezelf binnen mijn geest. Nu ik begin te zien wat ik heb aanvaard en toegestaan kan ik door zelfvergeving mezelf assisteren en ondersteunen met zelfcorrigerende toepassingen.

Mezelf richting geven niet machteloos of verslaafd vanuit mijn geest reageren, maar beslissingen maken in mezelf en mijn wereld die mezelf zullen assisteren en ondersteunen en anderen in onze wereld, om in staat te zijn om te groeien, uit te breiden en uit te drukken en om meer te worden dan dat wat ik geaccepteerd en toegestaan heb in mijn geest, in relatie tot de gedachten, de reacties, de gewoonten en de patronen. Ik kan bezig blijven met het sussen van mijn verlegenheid. Mijn mond houden en de goede vrede bewaren. Zitten wachten op toestemming krijgen van anderen. In afwachting blijven staan naast de grote schooldeur. Tot de juf komt en zegt nu mag je naar binnen komen. Ik heb daar lang staan wachten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik door te wachten naast de grote schooldeur irritatie en onbegrip in mezelf heb toegestaan. Ik vergeef mezelf dat ik daar zo lang bleef wachten en geen initiatief heb genomen om weg te lopen. Of naar binnen gaan. Informeren. Mijn stem laten horen. In plaats van vermijden wil ik mijn zelfverantwoordelijkheid nemen en zelf initiatief nemen. Door mezelf te assisteren en ondersteunen met zelfcorrigerende toepassingen en mezelf richting geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik het gedrag van anderen verantwoordelijk maak voor datgene wat ik als aanpassing, vermijding en initiatief nemen heb ondermijnd en verzuimd te leven door het als in mezelf aanvaard en toegestaan te accepteren gedrag. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik hieraan toestemming heb verleend en deze woorden als in gedachten in mezelf heb gemanifesteerd als mind. Naast zelfcorrectie en zelfvergeving zal ik een ‘to-do-lijstje’ maken met activiteiten om een passende stage- werkplek voor mezelf te definiëren. Waar in ik mijn voorkeur kenbaar maak en zelf leiding neem. Als voorkeur kenbaar maak waar ik wil werken. Vanuit zelfinitiatief contact ga leggen en autoriteit ben van mijn richting.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik in mijn gedachten negatief denk en mezelf toesta dat meer wil genieten in hier als zelfoprecht. Zondag was ik bij het strandje waar ik voor eerst dit heb ervaren als van mezelf.



maandag, mei 26, 2014

Dag 81FEIT: 'de eigen zelfervaring gecreëerd gemanifesteerd ervaring realiteit


Potverdomme - vanachter mijn toetsenbord mijn automatische reactie want er valt weer eens afval naar beneden. Mensen gooien hun afval van hun balkon. Dit stoort me enorm. Ik kan dat niet hebben. Ik begrijp dat niet. Op de beneden verdiepin van 'onze' flat staat een levensgrote container waar men zooi kan dumpen. Dat doe je niet is mijn gedachte, vanaf je balkon zooi dumpen. Ik realiseer me mijn woorden - bah, zooi dumpen - dat dit een realisatie is als gedachten binnen mijn geest. Een consequentie die ik gemanifesteerd heb als verbinding, als mijn reactie op 'vervuiling. Dit onderbouw ik met het feit dat afval van het balkon dumpen onnodig is'. En al zeker gezien de voorziening dat er een container staat. 'Die beschikbaar' is voor alle bewoners. En het is een kleine moeite zo beredeneer ik om als bewoner zelfverantwoordelijkheid te zijn voor een schone leefomgeving. Potverdorie neem je afval mee naar benden. Stap in de lift en gooi je zooi in de daarvoor bestemde container. 

Ik realiseer me nu weer eens tijdens het schrijven - Dus nu in dit moment dat ik zit te tpen- dat ik inzichten krijg en aan afval verbind - de relatie leg als verbinding tussen Zelf en mijn geest - dus beschikbaar zijn - vader, moeder, opvoeders, voorbeelden - en verantwoordelijkheid nemen - door tijdgebrek onvoldoende doen. Mijn reactie op afval ontstaat dus vanuit deze argumenten doordat ik mijn binnen mezelf toegestaan argument -zelf je afval dumpen - als aanvaarde relatie met mijn eigen geest - mezelf zie als gedumpt afval waarvoor geen tijd was - zoek het maar uit- we zeggen dit en doen dat - we laten je vallen - binnen in mezelf, en binnen mijn eigen realiteit en wereldbeeld, heb toegestaan en geaccepteerd. 

Onder afval ligt: 'Die beschikbaar is - hier geen gebruik van maakt - onverschillig, laconiek, van haar zijn verantwoordelijkheid en in de wetenschap dat je deze verantwoordelijkheid bent aan gegaan en mij dumpt als afval'.

Door het wandelen van zelfvergeving ik zelf zal zien, realiseren en begrijpen hoe door het afschuiven van de eigen macht op de geest; door het accepteren / aanvaarden van die leeftoestand en het niet veranderen of transformeren van zelf, hoe zelf in feite de eigen zelfervaring gecreëerd en gemanifesteerd heeft, evenals de ervaring in de eigen wereld en realiteit.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn realiteit - afval dumpen in de daarvoor bestemde container - koppel aan de realiteit van een bewoner in mijn flat. Ik aanvaard at mijn realiteit van mijn geest mijn verbinding is van gecreëerd / gemanifesteerd evenals mijn ervaring dat afval in de container gedumpt moet worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn macht gebruik - afval zelf dumpen als zelfverantwoordelijkheid aan die van iemand anders. Mijn macht om zelfverantwoordelijk te zijn voor mijn afval dumpen als automatische reactie godverdomme rechtvaardig als geldig argument dat iedereen zijn afval moet dumpen in de daarvoor bestemde container. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat mijn automatische reactie boosheid – onbegrip - veroordelen - zich als automatisch manifesteert als negatief geladen energie binnen mijn geest. 

Ik realiseer me dat mijn reactie mijn manifestatie is op mijn verantwoordelijkheid nemen. Dat ik mijn verantwoordelijkheid nemen dien te koppelen aan mijn geest als mijn macht terug nemen - waarbinnen ik deze reactie kan veranderen als in mezelf als van mezelf gemanifesteerde argumentatie dat afval dumpen in de daarvoor bestemde container een ieders verantwoordelijkheid dient te zijn en al zeker voor de bewoners binnen onze flat. Dat de mensen als nieuwe bewoner een rondleiding krijgen, instructie over afval dumpen en andere leefregels en deze regels dienen naleven en toepassen. Dat ik mijn afval als in mezelf opgeslagen zelf dien op te ruimen als in mezelf aanvaard als mind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn mening koppel aan afval dat ik zie vallen. Ik weet niet hoe deze val is ingezet. Welke beweegreden en manifestatie hierachter zit die afwijkt van die van mij waardoor ik dit in feite veroordeel en dit gedrag afwijs. Omdat ik me deze realisatie direcht realiseer als mijn creatie manifestatie pas ik direct doorademen toe, beschrijven en zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik zonder argumenten van mijn standpunt vallend afval bestempel als laksheid, gemakzucht, onverantwoordelijkheid als geest argumenten waardoor ik in mezelf afscheiding veroorzaak en mijn macht koppel vergeef - weggeef - aan mijn geest. Deze manifestatie vergeven maakt dat ik de ladingen in woorden vergeef en weggeef waardoor in mezelf mijn macht terughaal en wil leven Leven als in eenheid en gelijk in hier voorbij aan mijn manifestatie geest. 

Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben dat mijn geest die bestaat uit beelden en herinneringen aan plaatjes en afspraken die ik als zodanig heb geleerd.Dat ik mijn mind niet ongevraagd kan koppelen aan anderen als verwachting. Mijn frictie ontstaat in mijn mening dat mensen hun afval zelf dienen op te ruimen. Ik weet dat er binnen onze flat mensen wonen van andere nationaliteiten. Ik ben niet bekend met hun aangeleerde afval opruim beleid. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik er vanuit ga dat mensen met een andere nationaliteit afval van hun balkon dumpen. Ik heb dit eens van horen zeggen tijdens een rit met de lift. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik de informatie binnen mijn geest afval noem waarvoor ikzelf verantwoordelijk ben. Wel om het op te ruimen. Ik heb deze informatie als dusdanig aanvaard en toegstaan. Ik aanvaar datgene wat ik in hen als afvalopruimend mis mijn interpretatie is van mijn aangeleerd afval opruim beleid, en hiermee mijn manifestatie, de verwachting zoals die in mijn geest ligt opgeslagen.



zondag, mei 25, 2014

Dag 80 'Omdat ik de consequentie van verandering ken ontstaat angst'

Hiding behind god
Omdat ik de consequentie 
van verandering ken
ontstaat angst
De consequentie van verandering is ontstaan door verlies.Wie ik momenteel ben is mijn acceptatie en aanvaarding van datgene wat erin mij als gedachte - waarop gevoelens en emoties ontstaan - waaruit patronen en gewoonten zijn geboren - waardoor ik leef vanuit mijn observatie van mijn mind - in reactie op mijn omgeving en de gebeurtenissen in mijn leven. Ik ben als slaaf van dit systeem uit mind verantwoordelijk om Zelf weer regie over te nemen - en vanuit vergeving - door aanvaarding en acceptatie van mijn geest - zelfeerlijk beschrijven en onder ogen gaan zien - mezelf toestaan om te veranderen. En ja veranderen brengt angst met zich mee. Erkennen van deze angst en of boosheid is een wezenlijk fysiek deel van mezelf dat ik door het te erkennen laat functioneren als motor waaruit ik energie haal om in beweging te komen. Door het verlies aan status en aanzien - mijn perceptie waaraan ik mijn afhankelijkheid ten aanzien van status en aanzien heb gekoppeld. Het verlies van aanzien ontkennen resulteert in Zelfonoprechtheid. Met dit gedrag accepteer als in mezelf negatief geladen energie. Omdat ik vanuit mijn oorsprong eerlijk ben maakt negatief geladen energie mij passief. Ontkennen van status verlies is dus oneerlijk waardoor ik zelf negatief geladen energie genereer. Oneerlijkheid maakt mij boos. Ben ik eerlijk en erkennen en aanvaard, ik sta mezelf dit verlies toe - dit verlies maakt me nu boos. Boos en even niet meer weten waar heen, geen richting zien en weten maakt onzeker en geeft me een gevoel van controlle verlies. Controlle vanuit mind wel te verstaan. De controlle die ik nu beschrijf is energie boosheid die me laat bewegen en staan waardoor ik door mijn angst heen ga. Mijn angst dat ik negatief geevalueerd wordt door anderen zal hierdoor in energielading afnemen. Ik vergeef mezelf toegstaan en aanvaard te hebben dat ik mijn verleis aan status heb ontkent door passief te worden. Passief zijn is negatief geladen. Negatief geladen is oneerlijk. Omdat ik mezelf ontken. Ik wil mezelf erkennen door zelfeerlijk te zijn. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf ziek gemaakt te hebben in mijn mind denken waaruit negatief geladen energie is ontstaan. Door het erkennen van deze energie uitwerking op mijn stelsel erken ik mijn boosheid. Deze boosheid zet mij in beweging om te staan en vanuit eenheid en gelijkheid Leven als in Hier mogelijk te maken.

Omdat ik het hebben van een vast inkomen, een baan, een huis en een eigen zaak heb gekoppeld aan mijn menszijn. Uit deze materiële bronnen, daaraan relateerde ik mijn individu zijn. Het gaf me vertrouwen en erkenning. ook een vorm van waardering en verantwoordelijkheid. Aan al deze aspecten waaruit mijn zijn bestond was een energetische beleving gekoppeld. Energie die stress veroorzaakt omdat het voeden van deze bron gekoppeld was aan materie. Nadat deze aspecten waren weg gevallen, viel mijn pantser weg. Mijn energetisch, zowel positief als negatief geladen schild verdween. In eerste instantie heb ik dit ervaren als opluchting omdat ik vanuit mijn besluit 'vanaf heden is mijn zaak per direct en definitief gesloten' de energetische lading van het voldoen aan mijn eigen normen en eis was verdwenen. Toen werd ik wakker.

Mijn besluit zo zou blijken was een wake-up call van mijn fysiek zijn dat om rust had geroepen. Om ontlading. Om pas op de plaats. Het gevold van mijn besluit bestond uit het feit nadat ik verhuisd was naar een appartement ergens landelijk gelegen tussen boerderijen en vergezichten op rust kwam, waar ik drie maanden heb geslapen en alleen buiten kwam om mijn practische zaken - uitkering en sociale dienst bezoek en boodschappen doen - te regelen. Voor andere dingen had ik geen puf meer. De drie voorgaande jaren vanaf mijn scheiding hadden me van binnen leeg geroofd. Daar zat ik met mijn snowboots aan tegen de kou in mijn appartementje. De dingen die me waarde hadden gegeven waren verdwenen.

De relaties die ik had veranderden, overal, mijn tussen de mensen staan, in mijn deelname aan de wereld veranderde totaal. Ik ging me verstoppen. Zo ver mogelijk weg van mijn probleem. Ik ben me eenzaam gaan voelen. Ik heb leegte ervaren in mezelf. Dit gewaarzijn heeft enkele maanden geduurd tot aan het moment dat ik ben opgestaan en ik verantwoordelijkheid heb genomen. Ik ben opgestaan vanuit mijn fauteuille en ben naar Kreta vertrokken. Bij terugkomst en weer later liep ik weer tegen vergelijkbare patronen aan. Mijn angst en schaamte voor het geleden verlies. Het verlies van materieële zaken waaruit ik erkenning heb gehaald en status, daaronder de reden dat ik deze zaken nodig had om te existeren lagen nog open. LoL.

Het gras over mijn schuttersputje is verdwenen. Nu ik ontkruid ben gaan wieden stopt het verstoppertje spelen. Na een periode intensief therapie volgen kreeg ik méér inzicht in mijn innerlijk script. Teksten op de langspeelplaten binnen mijn mind. Die bleven rond draaien binne de groeven met negatief en positeif geladen energie. Deze mind beweging stoppen is / was de eerste stap. Door bewust rust te nemen nadat ik mijn zaak heb gesloten, de eerste zelfcorrectie en ben weer opgestaan door naar Kreta te gaan. Hier had ik een ik baan met afwisseling en ook regelmaat en verantwoordelijkheid. Waar ik veel zon heb gepakt. Na thuiskomst weer een onregelmatige en onzekere qua diensten baan. Hierdoor raakte ik weer uitgeput. Thearpie op therapie waarop weer terugval volgde. Een spel van willen en kunnen werd een onderzoek naar kennen en weten en aankunnen. Op rust nemen en terugtrekken, gefaald en schaamte en weer aan de drank. Een opname van vijf maanden en weer een terugval. Meer schaamte opbouwen enz., tot aan het moment waarin ik een tweede keer ben opgestaan en een drastisch besluit heb genomen.Vanaf nu wil ik gaan Leven. Ik wil mijn leven leiden.

Nu ik schrijf naar Zelfoprechte expressie toepassen. Staan als Zelfoprecht voorbij mijn mind wil existeren, en Leven was voor toen een helder besluit. Ik ben helemaal gestopt met drank en roken. Ik deed een training assertief, een CGT traject en heb mijn herstelverhaal geschreven. Nu schrijf ik deze dagelijkse blog. Wat waardevol is aan dit proces dat ik naast Zelfvergeving door Zelfeerlijkheid ook Zelfcorrecties wil toepassen. Waarin ik mijn verantwoordelijkheid neem en me niet langer kan verstoppen. Door dagelijks mijn blog te schrijven die ik anderen laat lezen. Ik mijn beleving neem ik hiermee ook risico. Ik denk geregeld hoe anderen zullen regaeren. Wat denken anderen. Hoe evalueren zij mij.

Ik doe dit schrijfproces, het zelfvergeven vanuit zelf eerlijkheid en zelfcorrecties puur voor mezelf. Om me te bevrijden van mijn geg mindset en schrijf voor mezelf. Ik toon een zekere kwetsbaarheid. Laat iets van mijn innerlijk zien. Ik krijg feedback van mensen die ik gebruik als meerwaarde om mijn proces te verfijnen. Ik kan me niet meer schamen omdat ik open deel wat ik ervaar. Ik ervaar nog steeds schaamte, laat dat duidelijk zijn. Daarom schrijf ik en pas zelfcorrecties toe bijvoorbeeld in de vorm van exposure aangaan. Met kleine stappen onder mensen en groepen bewegen met nieuwe inzichten meer bewust van mijn mind reacties maak ik stappen en sta op en participeer weer meer in de richting van Zelfoprecht Leven in Hier vanuit de gedachte als in eenheid en gelijk voor alle leven Leven.   

zaterdag, mei 24, 2014

Dag 79 'Autonome mensen roepen weerstand op'

vieze ogen observeren
Mijn aandachtspunt ligt in het feit dat ik mensen die autonoom zijn beoordeel als in hun uiterlijk gewaarzijn dat bij mij jalousie oproept. Mensen die hun stem laten horen. Mensen die zich vrij bewegen binnen groepen. De gangmakers. Degenen die aandacht krijgen. In mijn beleving en zonder moeite, ogenschijnlijk heel gemakkelijk waardering en erkenning krijgen. Geliefd worden door de aandacht die ze krijgen. Deze mensen voldoen. Dit soort mensen, 'zij zijn beter'. Beter in wie ze als mens zijn. Mensen met een eigen stem. Autonoom en zelfstandig. Die een baan hebben en daardoor tevreden zijn. Zij doen mee. Werken tot 17.00 uur. Gaan naar huis en het gezin. Eten samen en doen hun hobby’s of oefenen andere bezigheden waaruit zij voldoening halen en hun eigen erkenning. Hun leven loopt op rolletjes. 

'Observatie' is 'Alles dat ik 'Geloof. Dat zijn Gedachten. Dat zijn al mijn herinneringen.' Alle dingen waar ik een 'Structureel Ontwerp' aan heb gegeven, als een beschrijving van mijn wereld', is een 'Observatie'. Want het heeft "Alleen" betrekking op mezelf en niet op iedereen. En daarom is het slechts een 'Observatie'. Het is niet de 'Realiteit', omdat de 'Werkelijkheid' 'Iedereen' inhoudt of niet? Dat is onbetwistbaar.

Vandaag stond ik op straat in de buurt van een winkel waar drie mannen met elkaar in gesprek gingen. Luidkeels van gedachten wisselend en open en bloot communiceren. Aandacht vragend. De roep om autonomie. Zelfstandig staan en luidkeels je verhaal doen en iedereen mee laten luisteren. Een beetje deviant weliswaar. Vroeger waren deze mensen die dit gedrag vertonen klanten in onze zaak. Mijn oma was van mening dat mensen maar rustig dienen te doen. En dat gekus en omhelzingen in het openbaar vond ze ook maar niks. Dat gefriemel zo noemde mijn opa dit en mijn moeder moest er ook al niets van hebben. Aandacht en affectie ging ik later verwarren met seks.

Dat ik in mijn reactie het beginpunt omzeil, mijn reactie als mijn ervaring rond het punt van ontstaan van de reactie, het punt dat dit activeert als reactie op wat hier onder ligt, want feitelijk onthult dit punt het psychische beginpunt. Voor dit punt onstaat de energetische lading. Voor het beginpunt opfloept als een plaatje, daar ligt de ware oorzaak en op dit punt zelfvergeving toepassen.

Ik bedoel, ik heb zo vaak een terugval gehad en mezelf toegestaan, laten meevoeren in de ervaring van schaamte, uit angst om negatief geëvalueerd te worden door anderen.  Ik zet dit proces, de productie negatieve lading zelf in gang. Het beginpunt waar deze reactie als emotie ontstaat aanpakken is van essentieel belang omdat ik dit punt dien te vergeven om mijn mind machine te stoppen. Het startpunt van deze mechaniek als reactie op situaties waarin ik de angst ervaar in mezelf dat ik iets aan het verliezen ben in mijn wereld en realiteit en wanneer ik de mensen in mijn omgeving wilde manipuleren om ervoor te zorgen dat ik krijg wat ik wil en dat mijn realiteit verloopt zoals ik het verlang. Maar wil ik nu daadwerkelijk gaan staan, dan dien ik iets compleet anders te doen. Iets onbekends. En wat onbekend is roept angst op. 

Onbewust omdat ik dan geen houvast meer heb zoals ik gewend bent. Vanuit gewenning en verslaving, slaaf van mijn gewenning hou ik voor het gemak eraan vast. De mannen waren inmiddels rustig om dat ik een wandeling heb gemaakt. Samen met mijn softijsje liep ik een eindje. Waar ik een bekende heb ontmoet. Op de hoek van de straat hebben we samen een praatje gemaakt. Over zijn hoge ziektekosten. Het eigen risico dat er jaarlijks voor hem en zijn partner in hun begroting inhakt. Dit in combinatie met hun zorgpremie en therapie kosten eigen bijdrages. Dat is de fuck als je afhankelijk bent van zorg zegt hij bijna met tranen in de ogen. Het wordt echt tijd voor verandering in basis inkomen dat mensen hun zorg krijgen en een leven kunnen leiden zonder onnodige zorgen. Omdat ik wegliep van de herrie van de kerels had ik een praatje dat zinvol is. Met elkaar in gesprek gaan en ervarin uitwisselen en elkaar tot steun zijn kon in dit moment. De realitiet dat de werkelijkheid iedereen inhoudt is een weg om te gaan richting in eenheid en gelijkheid leven voor allen mogelijk maken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik anderen laat bepalen vanuit mijn observatie van de werkelijkheid en wegloop voor herrie van volwassen mannen. Ik kan ook doorademen en door mijn weerstand die uit ergernis aan herrie ontstaat. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ergernis frustratie oplevert. Irritatie over het feit dat ik geleerd heb dat herrie not done is. Dat ik de mening van herrie deel met mijn opvoeders. Ik wil dat we de goee vrede bewaren en rustig spreken zonder veel geluid te maken. Ik realiseer me dat en vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik voor anderen de hoogte van hun decibel productie niet bepaal.  

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me de laatste dagen raar voel omdat er veel verandering zijn waar ik mee om wil gaan als in de realiteit zoals die zich aan me voordoet. Ik was op de begraafplaats waar ik een rondje heb gemaakt. Op een bankje heb gezeten. In het zonnetje. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard de realiteit te ontvluchten en als observant van mijn herinneringen, mijn denkbeelden en negatief geladen energie in de ogen kijk, blijf wandelen en staan, blijf schrijven en worstelen met mijn teksten die erg lang zijn met momenten maar ik moet schrijven zonder dwang te ervaren omdat het uit mijn vingers knalt. Ik vergeef emzelf toegestaan en aanvaard te hebben te lang als observant en als toeschouwer mijn mezelf heb benaderd in de rol van observant die als dirigent mijn leven heeft beheerst. Als mensen me nu vrgane of ik een afspraak wil maken voor een activiteit zeg ik niets toe omdat ik waaraan ik me nu conformeer mij voldoende werk geeft en uitdaging in die zin dat ik meer sta in hier. 



vrijdag, mei 23, 2014

Dag 78 'Zelfverantwoordelijk zijn behoeft geen toestemming'

Zelfeerlijk zien 
zelfexpressie zijn...
Schijnheiligheid wordt in mijn beleving geregeld automatisch in verband gebracht met 'religie’. Als in een adem worden alle misstanden in de wereld hieraan gekoppeld. Feit is echter dat ik in mijn reacties vanuit mind óók automatisch reageer op een situatie of gebeurtenis. Ik interpreteer en creëer zelf vanuit mijn eigen mind reacties op een situaties die als buiten mezelf geactiveerd zijn. Maar wat er in wezen gebeurt is de omgedraaide wereld. Wat ik namelijk buiten mezelf zie neem ik als in mezelf waar!
Zoals in religie wordt verwezen naar zingeving of het zoeken van betekenisvolle verbinding. In bredere zin duidt het woord 'religie' op een algemenere vorm van spiritualiteit om gevoelens, emoties en gedachten met betrekking tot de zin van het leven te onderzoeken op patronen en deze vergeven., en hierdoor een verbinding in mezelf te verwezenlijken die uit eenheid en gelijk bestaat als Leven in Hier. Elk mindsysteem is in wezen een spinsel dat in hier ergens anders plaats vind en in een reactie zich als zodanig nu manifesteert. Staan en daadwerkelijk in HIER Leven als in eenheid en gelijk 'is het enige echte wat daadwerkelijk is'. Mijn mind onderzoeken en erkennen en mezelf toestaan en aanvaarden wie ik ben óók. 

Zo las ik een cool blog over suiker waarin ook mijn individuele rol ten aanzien van mijn verantwoordelijkheid nemen centraal staat. Hoe ik in verbinding sta met mijn omgeving, beschrijf ik voor mezelf, als onderdeel van mijn proces naar Leven in HIER. Hierdoor krijg ik inzicht dat ik alleen de werkelijke schepper ben van datgene wat ik waarneem.

En dus niet afzonderlijk sta van wat hier is. Hoe ik mijn leven zin geef binnen een systeem waarmee ik onderling verbonden ben - waarmee ik in relatie sta - waar ik één mee ben - waarin ik in feite één ben met de verhongering, één met het lijden - het maakt niet uit hoever ik mezelf hiervan probeer te verwijderen, want deze verwijdering is in feite alleen mijn oneerlijkheid. Ik ben in werkelijkheid verbonden met dit systeem en wat er gebeurt in deze wereld.

Ik kan me omdraaien en wegkijken – mijn verantwoordelijkheid ontkennen, 'weg wimpelen' – ik wist dit niet – ‘ich habbe es nicht gewust’.  Dat er ongelijkheid is in de wereld. Ik hoef alleen maar te kijken naar de ongelijkheid in de verdeling van voedsel. De één heeft voedsel en vele anderen niet. De één heeft bakken vol met geld. Anderen hebben niets tot te weinig om van rond te komen. Er is nu eenmaal ongelijkheid in de wereld. Dit punt vormt het beginpunt van waaruit ik schrijf naar eenheid en gelijkheid. 

'Mens ken uzelf' interpreteer ik als door eerst mijn eigen wereld in kaart te brengen. Door in zelfeerlijkheid mijn interpretaties van situaties als in mezelf oprecht te beschrijven. Ik erken mezelf hoe ik vanuit mijn systeem mijn wereldbeeld samenstel. Ik beschrijf mijn mind bubbel die uit emotie, gevoel en gedachte is samengesteld uit herinneringen waarmee ik mijn wereld definieer. 

Door eerlijk mijn situatie te beschrijven kan ik naar onderliggende oorzaken en patronen gaan kijken. Zo ook mijn ervaring als reactie op het gedrag van anderen dat ik als in mezelf waarneem. Ik ontmoet B die volgens mijn waarneming reageert vanuit jalousie en in zijn houding wijst hij me af. In zijn mimiek neem ik agressie waar. Zijn gesprekspartner A 'schenkt mij aandacht'. In mijn beleving is A spontaan, opgewekt en vrolijk. Mijn veronderstelling is dat B dit ervaart als zijn aandacht tekort en daardoor als negatief geladen energie. Daarop wijst hij mij af. 

Op de reacties van B ervaar ik irritatie. Aan B zijn reactie in zijn houding naar mij verbindt ik wel jalousie. Achteraf ervaar ik ook boosheid en ergernis door zijn manier van reageren. Met name door zijn mimiek. Zijn desinteresse in mij omdat hij zijn hoofd afwendt en mij negeert alsof ik lucht ben en niet besta. 

Op mijn waarneming ga ik zelfvergeving toepassen en later zelfcorrecties. Jalousie verbind ik aan agressie die negatief geladen is. Negatief geladen associeer ik met aandacht tekort. Ik vraag aandacht voor mijn tekort. Hieruit ontstaat een negatief geladen reactie die ik verbind aan agressie in mimiek en intonatie. 

Op het strand was er eerst de reactie van A waarop ik afwijzend reageer als grapje. Ik test de reactie van hen om mijn reacties als in mezelf hierop te onderzoeken. Ik observeer of deze situatie veilig is en mezelf welkom durf te voelen. Zodat ik niet op voorwaarden van anderen hoef in te gaan door de goede vrede te bewaren. Ik maak de reactie binnen mezelf aanleiding om buiten mezelf te onderzoeken op hun reactie. 


Alvorens deze reactie buiten mezelf te onderzoeken moet ik me realiseren dat ik al afscheiding in mezelf gerealiseerd heb. Ik hoef dit buiten mezelf niet meer te onderzoeken. Deze reactie ben ik me gewaar waardoor testen overbodig is. Zonder aan een voorwaarde te voldoen wil ik bij hen gaan zitten omdat we geregeld gesprekjes hebben. Omdat ik hen ken weet i dat in houding en mimiek A altijd gelijk is en voor mij veilig aanvoelt en hierdoor positief geladen in zijn energie. B is altijd onvoorspelbaar in het bijzijn van anderen. Zijn reactie hangt af van anderen en in zijn energie is B negatief geladen. 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik A en B vergelijk met de situatie waarin mijn moeder weg liep in het bijzijn van klanten toen mijn vader mij in zijn houding, stem en mimiek vanuit boosheid en agressief zijn afblafte. Zo heb ik dit als kind ervaren. 

Ik vergeef emzelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat ik hen hiermee in een kwaad daglicht stel. Ik aanvaard echter het belang van deze voorbeelden voor mijn proces. Ik aanvaard ook en sta mezelf toe dat ik gelijkheid en eenheid als in mezelf ervaren belangrijk vind. Ik aanvaard ook dat ik als kind altijd dacht waarom zijn mensen onvriendelijk tegen elkaar. In het belang van mijn schrijven komen deze voorbeelden uit mijn herinnering boven drijven.  Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik aan anderen onvriendelijkheid heb toegekent en mensen die agressief zijn in mimiek en houding eenzijdig als zodanig benader. Ik vergeef emzelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik anderen veroordeel om hun gedrag en hen eenzijdig benader.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat door mijn interpretatie ik mezelf toegestaan heb het blaffende hondje van de benedenbuur als herinnering te koppelen aan eerdere ervaringen waarin geluidsoverlast prominent aanwezig was en mijn rust verstoorde. Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn vriend Jan die mij aanspreekt op mijn gedrag , mimiek en intonatie welliswaar onbewust misschien onheus heb bejegend.  

In mijn reactie kap ik zijn reactie in mijn abrupt af en neem een houding aan die agressief, bot en afwijzend is waardoor ik zijn gevoel dat hij de shit mee naar mag nemen niet serieus neem.. Mijn gedrag dat vanuit mind reageert is ongelijk en niet in staat andere gedrag te beoordelen.  Ik aanvaard ook dat ik in de veronderstelling ben dat ik neutraal reageer, dooradem en alvorens tot reageren overga in gesprek ga met hem en vragen stel, ervaar ik ook door deze reactie nu te beschrijven dat onze reacties een mix was van resonantie, respectvolle bejegening. Ik heb namelijk ook zelfcorrectie toegepast door mijn grens duidelijk aan te gegeven. Ik vergeef emzelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik mijn gedrag eenzijdig benader. Ik heb zelfcorrectie en doorademen toegepast in deze contect.

De reacties van A en B zijn en worden als zodanig als in hun verschijningsvorm in hen als reacties in beiden ingewikkeld als binnen mijn systeem als reacties in mezelf als mezelf ook als in hen geactiveerd. Zij reageren namelijk ook vanuit zichzelf. Omdat ik me bewust ben hiervan kan ik alvorens te reageren in dit moment als eerste reactie – alvorens over te gaan in reactie – eerst doorademen. Later beschrijven zoals ik nu doe en gaan vergeven en zelfcorrectie toepassen. Deze instrumenten zijn nodig om gelijkheid in mezelf toe te passen. Had ik dit gedaan op het strandje, dan was ik bij hen gaan zitten.

Dus gedrag heeft altijd een functie en een positieve intentie. Deze intentie is in mijn mind opgeslagen. Omdat ik me bewust ben van mijn gedrag - ik liep weg en dacht waarom doe je dit Jan. Ik ging in gesprek met mezelf. Nadat ik alvorens door te ademen weg was gelopen. Uit weglopen voorbeeld zijn ook mind voorbeelden als in mezelf ontstaan. Uit nurture dus binnen mijn natuur al systeem opgeslagen. Want weglopen is vluchten.

Verslaving is ook een vlucht uit de werkelijkheid. Net als gapen deze functie heeft. Of ja-maar zeggen. Allemaal functies van het ego om mezelf niet kwetsbaar te tonen uit angst. Omdat gedrag een functie heeft, verandert er aan de functie van mijn mind iets waardoor een verandering van mijn gedrag er iets aan mijn situatie in dat moment zal veranderen.

Stoppen met drank betekent voor mijn mind minder gezelligheid. Minder ontspanning. Minder tussen mensen zijn. Minder binnen groepen bewegen. Minder zelfvertrouwen. En dus ook meer aanpassen. Meer ongezond leven. Zowel fysiek als geestelijk.

De gedachte aan seks – ook ontladen van energie uit mind - ontstaat uit combinaties positief en negatief geladen energie. Tijdens dit schrijfproces ervaar ik deze energieën. Op het moment en in het punt dat ik deze reactie als energie observeer in mezelf en beschrijf begint ook de ontlading van boosheid, irritatie, onmacht en de triggers die deze energie aandrijft worden onzichtbaar zichtbaar.

Als eerste middel om aanwezig te blijven bij mezelf is de 4 tellen dooradem techniek toepassen. In mijn reactie kan ik als actie hierop doorademen toepassen waardoor de energieën neutraal worden – alvorens over te gaan in reactie. Het patroon dat ik beschrijf werd op het strandje binnen 2 seconden geactiveerd. 
Naast verantwoordelijkheid nemen, ontlaad ik mijn negatief geladen energie patroon waardoor ik innerlijk meer rust ervaar. Bij een volgende vergelijkbare ontmoeting of reactie ben ik me hiervan meer bewust alvorens over te gaan tot reageren. Volgt nog zelfvergeving en zelfcorrectie hierop toepassen.